HVAC-aftrek

Kanaalwerk is 'n enkele geometrie wat die standaardmetodes op drie verskillende maniere kwantifiseer, en die meganisme verander, nie net die eenheid nie. Amerikaanse praktyk rapporteer pond plaatmetaal, bereken deur die ontwikkelde dwarssnit met die looplengte en dan met 'n maatgewigsfaktor te vermenigvuldig. Britse praktyk onder RICS NRM2 Werkafdeling 38 meet liniêre meter langs die kanaal se middellyn, met passtukke wat as ingesluit geag word tensy dit afsonderlik gemeet word. Australiese en Nieu-Seelandse praktyk onder die ANZSMM, saam met baie vastelandse praktyk, meet vierkante meter kanaaloppervlakte, met passtukke wat as ekstra-bo geneem word. Geen enkele bron noem een wêreldwye meganisme nie, dus besluit die heersende metingmetode dit, en dit moet vasgestel word voordat enige hoeveelheid geneem word.

Reguit kanaal word langs die kanaal se middellyn gemeet, in die middel van 'n reghoekige hoofkanaal en langs die as van ronde of spiraaltakke. Elke reguit segment loop van die een passtuk- of toerustingvlak na die volgende, en die loop hou op by die toerustingflens, nie binne-in die eenheid nie. Lei die middellyn ortogonaal en tel die bene op, aangesien 'n reguitlyn-diagonaal te min meet, en voeg die vertikale werk by wat 'n vloerplan nie kan wys nie: stygbuise, verskuiwings oor balke, en afsakke na elke verspreider, afgelees van snitte en stygbuisdiagramme.

Twee strikke kom telkens voor. Ekwivalente lengte is ontwerp, nie aftrek nie: die Totale Effektiewe Lengte-metode in ACCA Handleiding D en die passtuk-verliesmetode in die ASHRAE-kanaalontwerpverwysings blaas 'n passtuk op tot 'n lengte reguit kanaal slegs om die kanaal te grootteer, dus oormeet die loop erg as dit bygevoeg word. Tel elke passtuk as een stuk en meet slegs die werklike reguit kanaal. Passtukke is ook stukke, nie aftrekkings nie: in per-stuk-praktyk verlaat die lengte wat 'n passtuk beslaan die reguit loop maar keer terug as 'n getelde stuk, sodat die ontwikkelde lengte behoue bly, terwyl geag-ingeslote-praktyk die middellyn reguit deurloop. Daar is geen leemte- of opening-aftrek op 'n liniêre loop in enige metode nie.

Waar kanaalwerk volgens gewig geprys word, word die pond-hoeveelheid in stappe opgebou. SMACNA bepaal die minimum gegalvaniseerde maat uit die kanaal se grootste afmeting en die statiese-drukklas, en daardie groter afmeting beheer al vier kante, hoewel 'n projekspesifikasie dit met 'n swaarder maat kan oorheers. Die uitstrek is die ontwikkelde omtrek van die dwarssnit, twee maal breedte plus hoogte vir reghoekige kanaal en pi maal deursnee vir ronde en spiraal, vermenigvuldig met die looplengte om die plaatmetaal-oppervlakte te gee, met ronde kanaal wat ongeveer 15 persent minder metaal as die ekwivalente reghoekige gebruik. 'n Materiaaltoelae vir nate, voeë en versterking, gewoonlik sowat 15 persent, word voor die gewigsfaktor bygevoeg en is beramingspraktyk eerder as 'n genommerde klousule.

Die gewigsfaktor skakel oppervlakte na pond om, geneem uit die Vervaardigers se Standaardmaat (Manufacturers' Standard Gauge) vir gegalvaniseerde staal, wat reeds die sinkbedekkingstoelae insluit. Die kanonieke verwysing is maat 26 teen 0,906 pond per vierkante voet, met swaarder mate wat van daar af opklim, terwyl metrieke streke die faktor aan plaatdikte in millimeter maal staaldigtheid koppel eerder as 'n maatgetal. Arbeid volg dieselfde verdeling: SMACNA rapporteer pond per uur vir reguit kanaal en ure per stuk vir passtukke, en daarom word passtukke per stuk geneem.

Die streeksverskil loop deur die primêre hoeveelheid, die passtukhantering en die boustandaard saam. Die Verenigde State meet pond per stuk en bou volgens SMACNA, en Kanada volg dieselfde konvensie op metrieke tekeninge. Die Verenigde Koninkryk meet liniêre meter langs die middellyn, ag passtukke as ingesluit onder NRM2-reël 38.7, en bou volgens DW/144. Australië en Nieu-Seeland meet oppervlakte met passtukke ekstra-bo en bou volgens AS 4254, en kontinentale Europa meet ook volgens oppervlakte, waar die EN-standaarde konstruksie en lekkasie beheer, nie die metingmetode nie. Wat ook al van toepassing is, word kanaalwerk in afsonderlike reëls geskei volgens vorm, maat, drukklas, lekkasieklas, materiaal en voering, aangesien die samevoeging van onversoenbare tariewe die beraming bederf.

Luguitlate word getel, elkeen een keer, geskei volgens diens en volgens tipe en grootte. Die ASHRAE-terme onderskei hulle: 'n rooster het geen klep nie, 'n register is 'n rooster plus 'n volumeklep, en 'n verspreider voer radiaal af. Tel toevoer, terugkeer en uitlaat afsonderlik, gekoppel aan die lugvloei-etiket, en moenie ligarmature, toegangsdeure of klepke as uitlate tel nie. 'n Liniêre gleufverspreider word volgens lengte geneem waar dit deurlopend is en per eenheid waar dit as 'n afsonderlike samestelling geskeduleer is.

Toerusting soos lughanteerders, dakeenhede, veranderlike-lugvolume-kassies, waaiers en gesplete stelsels word elk geënumereer, met die plansimbool wat per etiket aan die skedule gepas word sodat 'n eenheid wat op verskeie velle gewys word, nie dubbel getel word nie. Beheertoestelle soos termostate, sensors en aandrywers is 'n afsonderlike geënumereerde reël wat dikwels oor afdelings 23 en 25 strek.

Klepke en toegangsdeure word elk volgens tipe geënumereer: brand, gekombineerde brand en rook, volume of balansering, en terugtrek, plus die kanaaltoegangsdeure by elke in-kanaal-toestel. Brand- en rookklep-liggings word vasgestel deur gegradeerde-versperring-deurdringings onder die International Mechanical Code, dus word hulle van die brandgraderingsplanne gelees eerder as die meganiese plan alleen. Buigsame kanaal word in liniêre voet per loop gemeet, nooit geweeg nie; die Air Diffusion Council se buigsame-kanaal-standaard ondersteun dit teen hoogstens 4 voet, beperk versakking tot 'n halwe duim per voet, en vereis dat dit ten volle uitgestrek geïnstalleer word, nie saamgepers nie.

Isolasie, hetsy omwikkeling of voering, word gemeet volgens die oppervlakte van die kanaal wat dit bedek, dieselfde uitstrek, en geskei volgens R-waarde, dikte, en omwikkeling teenoor voering. Kanaalhangers en steune word afgelei uit die loop teen 'n standaardspasiëring, in die orde van 8 tot 10 voet vir horisontale reghoekige kanaal, ongeveer 4 voet vir buigsame kanaal, en ongeveer 3 meter in metrieke praktyk. Vermorsing is konvensie eerder as 'n gepubliseerde standaard, aangesien die bedryfsverenigings konstruksie- en arbeidstandaarde stel, nie vermorsingstoelaes nie; die aangehaalde bande loop rofweg 8 tot 12 persent vir reghoekig en spiraal, laer vir buigsame kanaal, en hoër vir kanaalbord en ingewikkelde werkswinkelwerk. Verkoelingsmiddel-leidingstelle en kondensaatafvore op gesplete stelsels is 'n afsonderlike liniêre item volgens grootte.

Dieselfde kanaal lewer verskillende hoeveelhede volgens doel, en om die een as die ander te rapporteer veroorsaak oor- of onderfakturering. 'n Tender gebruik die netto gemete hoeveelheid, verkryging gebruik die netto plus skrap- en naattoelae, en vorderingsfakturering gebruik die netto wat in plek gemeet is, waar vermorsing nooit 'n betaling opblaas nie omdat die vermorsing onder NRM2 in die tarief leef, nie in die hoeveelheid nie. Exayard lees die tekeninge en pas hierdie reëls outomaties toe, volg elke loop langs sy middellyn, bepaal die gewig-, lengte- of oppervlaktemeganisme vir die streek, en tel passtukke, uitlate, toerusting en steune as afsonderlike reëls.