Verf- en bedekkingsuitneem

Verfwerk word deur arbeid gedryf. 'n Verwer sny steeds in, masker, en kant rondom 'n klein deur of venster, dus hou die standaarde klein openinge doelbewus binne die gemete area. Die grootte waarteen 'n opening uiteindelik afgetrek word, is die belangrikste besluit in 'n verfuitneem, en die afsnypunt verskil van streek tot streek.

In die Verenigde State se praktyk trek Painting Contractors Association Standaard P10 artikel 5.8 'n opening slegs af as dit 100 vierkante voet of groter is, of as dit van vloer tot plafon loop en 5 voet in breedte oorskry, sodat 'n normale deur en venster albei ingesluit bly. Onder RICS NRM2 is meting netto: enige leemte oor 1,00 vierkante meter, ongeveer 10,76 vierkante voet, word afgetrek, sodat 'n normale deur afgetrek word maar 'n klein venster nie. Australië en Nieu-Seeland volg dieselfde leemte-logika deur die ANZSMM, met AS/NZS 2311 wat aanwending eerder as aftrekking reël, en ander metrieke streke erf die generiese reël van 1,00 vierkante meter.

'n Derde gedrag, dek en trek dan af, trek elke opening teen volle waarde af. Dit hoort by bekleding, sygevelplanke en gipsplaat, waar dieselfde aansig ook 'n bordhoeveelheid dryf, dus is die eerste vraag watter vak die aansig besit. Muuroppervlak agter kaste, baddens en storte word ook nie onder P10 artikel 5.9 afgetrek nie, omdat daardie items die verwer vertraag; trek die verborge area slegs af wanneer die bestek verf by die toebehoorlyn stop.

Verfwerk word per oppervlakarea gefaktureer, dus skakel lineêre en gevormde lede na area om deur hul omhulde omtrek, genoem die omtrek: area is gelyk aan lengte maal omtrek, en vir 'n ronde pyp is die omtrek pi maal die buitenste deursnee.

Die globale verstek is die metrieke omtrekbandmetode, sonder 'n minimumvloer. Onder RICS NRM2 artikel 29 word oppervlakke van 300 mm omtrek of minder in lineêre meter geneem, en onder artikel 28 word afwerkings van 600 mm breed of minder apart van die algemene area gehou. Die Verenigde State oorheers dit met 'n minimumvloer: P10 artikels 5.1 en 5.2 bepaal dat geen voorwerp as minder as een lineêre voet breed beskou word nie en as een vierkante voet per lineêre voet gemeet word, dus word smal lyswerk, geleibuise en stawe teen daardie tarief gevloer. 'n Lengte wat by 'n skerp hoek van rigting verander, word gewoonlik teen nie minder nie as 'n halwe vierkante voet per lineêre voet onder artikel 5.5 bygevoeg.

Dig vervaardigde en oop werk, soos kettingskakelheining, oopweb-balke en roosters, word as 'n soliede silhoeët onder P10 artikel 5.7 gemeet, nie volgens sy netto draadarea nie, omdat die verwer elke lid omhul. As albei vlakke afgewerk word, word die silhoeët-area verdubbel, en aangehegte raamwerk word apart gemeet. Netto draadarea sou die arbeid massaal onderbie.

Deure en vensters word per stuk getel, nie by muuroppervlak ingevou nie, omdat die insny, albei vlakke, kante en raam hul eie arbeid dra. Formele metingsmetodes soos RICS NRM2 artikel 29 tel geglaasde en gepaneelde deure en vensters met 'n vermelde omtrek- of ruitgrootteklas, en die Verenigde State se praktyk tel eweneens deurblaaie, dikwels albei vlakke, en rame as aparte items. Die presiese ruitgrootte- en omtrekklasse verskil tussen metodes.

Plafonne is 'n aparte area-item van mure, omdat oorhoofse werk stadiger is en, bo standaard werkbereik, steierwerk vereis wat die arbeid belas. Die hoogtepremie geld algemeen sodra werk ongeveer 8 tot 10 voet, of ongeveer 2,4 tot 3,0 meter, oorskry, hoewel die presiese drempel beramingspraktyk is. Lyswerk soos voetlys, kroonlys en handreling is gewoonlik 'n lineêre item in lineêre voet of meter met sy eie tarief, aangesien metrieke metodes oppervlakke van 300 mm omtrek of minder in lineêre meter neem; dit kan eerder na area omgeskakel word deur die omtrek-omskakeling. Die uitseteenheid word volgens itemtipe gekies, terwyl die omtrekreëls die omskakelingswiskunde verskaf.

Laetelling vermenigvuldig sowel arbeid as materiaal, en dit word deur die spesifikasie eerder as deur streek bepaal. Nuwe argitektoniese werk is algemeen grondverf plus twee afwerkingslae, drie lae in totaal, terwyl hoëprestasiestelsels grondverf, tussenlaag en afwerking is. Hereverf in dieselfde kleur oor 'n gesonde afwerking mag een of twee lae wees, en 'n dramatiese kleurverandering benodig 'n ekstra afwerkingslaag of 'n getinte blokkeerprimer vir dekking. Die een aanname om te vermy is 'n enkele laag by verstek.

Teoretiese dekking is vaste fisika: 'n produk se volume-vastestowwe en die gespesifiseerde droëfilmdikte bepaal hoeveel area 'n eenheid verf dek. In Verenigde State-eenhede is vierkante voet per gelling gelyk aan 1604 maal volume-vastestowwe as 'n breuk gedeel deur die droëfilmdikte in mils, die konstante in Painting Contractors Association P13 artikel 5.2.2; in metrieke eenhede is vierkante meter per liter gelyk aan volume-vastestowwepersentasie maal 10 gedeel deur die droëfilmdikte in mikron. 'n Verliesfaktor skakel dit dan om na praktiese dekking, gedryf deur aanwendingsmetode: kwas, roller en lugloosspuit verloor ongeveer 10 tot 15 persent, terwyl konvensionele lugspuit ongeveer 40 tot 50 persent verloor. Die verfvolume is area maal lae maal droëfilmdikte, gedeel deur volume-vastestowwe maal een minus die verlies, en 'n verkrygingstoelae rond die bestelling dan op na heel houers en voeg 'n klein bywerkingsreserwe by.

Poreuse substrate drink die eerste laag in, wat effektiewe dekking onder die strektarief-blad laat val. Betonmesselwerk is die gekodifiseerde geval: Painting Contractors Association P12 vereis 'n blokvullerstap voor die afwerkingstelsel, met Vlak 2 standaardvulling die verstek wanneer niks gespesifiseer word nie, onder artikels 5.3.2 en 5.4, en Vlak 3 premiumvulling een of meerdere hoëboulae, teruggerol, onder artikel 5.3.3. Vir rou hout of vars pleister is die toename 'n ekstra grond- of seëllaag.

Oppervlakvoorbereiding is een van die grootste kostedrywers na laetelling. Vir staal loop die SSPC- en AMPP-leer van SP1 oplosmiddelreiniging, deur SP2 en SP3 hand- en kragwerktuig, tot SP6 kommersiële straling en SP10 byna-wit straling, wat afbeeld na ISO 8501-1-grade St2 en St3 en Sa2, Sa2.5 en Sa3 deur ISO 12944-4. Voorbereiding raak arbeid, en soms laetelling, maar nie die geverfde area self nie.

Wanneer droëfilmdikte aanvaarding reël, word die werk in eenhede van 100 vierkante voet verdeel. Painting Contractors Association P13 neem een kol, die gemiddelde van drie metermetings, per 100 vierkante voet, met elke kol ten minste 80 persent van spesifikasie, die gemiddelde van alle kolle ten minste 95 persent, en nie meer as 105 persent nie waar 'n maksimum gestel is. SSPC-PA2, van AMPP, stel dieselfde area-eenheid van 100 vierkante voet, of 10 vierkante meter, vas, wat 5 kolmetings oor elke 10 vierkante meter gemiddeld neem met elke kol tussen 80 en 120 persent. Die twee standaarde stem oor die areagrootte saam.

Vir beskermende bedekkings op staal reël die diensomgewing, nie net dekking nie, die laetelling en totale droëfilmdikte. ISO 12944-2 klassifiseer atmosferiese korrosiwiteit van C1 baie laag tot C5 baie hoog, plus CX ekstreem, en onderdompeling as Im1 tot Im4, en ISO 12944-5 beeld dan elke kategorie en duursaamheidsklas af na 'n bedekkingstelsel met 'n vasgestelde aantal lae en totale droëfilmdikte. Die korrosiwiteitskategorie is 'n projekinset om vas te lê, en C3, 'n medium stedelike of industriële omgewing, is die algemene algemene atmosferiese aanname.

Swellende brandbeskermende bedekkings word nie soos dekoratiewe verf gemeet nie. Die vereiste droëfilmdikte word bepaal deur die gespesifiseerde brandweerstandtydperk, byvoorbeeld 30, 60, 90 of 120 minute, die staalseksiefaktor, en die beperkende staaltemperatuur, gelees uit die vervaardiger se getoetste belastingkaart. Daardie belasting bepaal sowel die materiaalvolume as die aantal bou-deurgange, en RICS NRM2 artikel 29 tel swellende bedekkings as 'n afsonderlike werkkategorie. Bedekkings kan ook nie buite die produk se omgewingsvenster aangewend word nie: onder SSPC-PA1 en ISO 12944-7 moet die oppervlak ten minste 3 grade Celsius, of 5 grade Fahrenheit, bo die doupunt wees, met relatiewe humiditeit naby of onder 85 persent en temperatuur binne die produkreeks, en waar die produk se tegniese datablad strenger of slapper is, reël die datablad.

Afronding volg die eenheidstelsel. Die Verenigde State se praktyk rond elke afmeting op na die volgende heel voet, terwyl metrieke standaardmetode-praktyk areas tot twee desimale plekke in vierkante meter rapporteer sonder dimensionele opronding. Dieselfde oppervlak lewer ook verskillende rapporteerbare hoeveelhede volgens doel op: 'n tenderberaming, 'n vorderingfakturering en kostebeheer gebruik die netto gemete area, terwyl verkryging die praktiese verfvolume na heel houers omskakel en 'n bywerkingsreserwe byvoeg, algemeen rondom 5 persent vir normale werk en tot 10 persent vir rou of komplekse werk, sodat die bestelde volume bo die aangewende volume sit.

Exayard lees die tekeninge en pas hierdie reëls outomaties toe, kies die aftrekkingsdrempel volgens vak en streek, skakel pype, staal, lyswerk en oop werk om na geverfde area deur omtrek, en verander die netto oppervlak na lae en 'n verfbestelling vir die stelsel en streek in gebruik.