Επιμέτρηση στεγανοποίησης, επένδυσης και επικάλυψης όψεων

Η επένδυση επιμετράται πάνω στην εξωτερική επιφάνεια του τοίχου, οπότε κάθε πολύγωνο όψης εκτείνεται από εξωτερική γωνία σε εξωτερική γωνία, δηλαδή το πλήρες εκτεθειμένο πλάτος. Η κεντρική γραμμή των ορθοστατών υποεκτιμά την επιφάνεια κατά ένα πάχος τοίχου σε κάθε γωνία, ενώ το ίχνος ή η γραμμή τοίχου από κάτω παραλείπει την πραγματική επιφάνεια και τυχόν προεξοχή, οπότε κανένα από τα δύο δεν είναι το σωστό όριο για μια επιμέτρηση εμβαδού επιφάνειας.

Κατακόρυφα, το πολύγωνο ξεκινά στο κάτω άκρο της χαμηλότερης σειράς και σταματά στην κάτω πλευρά της γείσωσης ή του οριζόντιου ποδιά. Το κάτω άκρο δεν είναι η ίδια η στάθμη του εδάφους, αλλά η απαιτούμενη γραμμή απόστασης πάνω από το έδαφος, τη στέγη ή το δάπεδο. Ο σωστός καθορισμός του ορίου είναι η πιο επαναχρησιμοποιήσιμη ενέργεια στον κλάδο, επειδή η επιφάνεια του πεδίου προκύπτει απευθείας από αυτό.

Σε ένα αέτωμα, ο τοίχος ανεβαίνει σχηματίζοντας ένα τρίγωνο πάνω από τη γραμμή της γείσωσης, και η επένδυση το καλύπτει, οπότε το πολύγωνο όψης πρέπει να εκτείνεται μέχρι την κορυφή με τις κεκλιμένες πλευρές του να ακολουθούν την κάτω πλευρά της κορυφογραμμής. Το εμβαδόν του τριγώνου είναι καθαρή γεωμετρία, βάση επί ύψος δια δύο.

Η αποτύπωση μόνο του ορθογωνίου κάτω από τη γείσωση παραλείπει σιωπηρά ολόκληρο το αέτωμα σε κάθε τοίχο αετώματος. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη υποεκτίμηση σε μια επιμέτρηση επικάλυψης όψεων και είναι πλήρως προσδιοριστική μόλις διαβαστούν η βάση και το ύψος από το σχέδιο.

Η επένδυση είναι ένα διακριτό προϊόν που κόβεται και επικαλύπτεται, οπότε ο καθολικός κανόνας είναι «κάλυψε και μετά αφαίρεσε»: αποτύπωσε τον τοίχο ως συμπαγή, και στη συνέχεια αφαίρεσε κάθε πόρτα και παράθυρο για να προκύψει η καθαρή επιφάνεια. Αυτό είναι το αντίθετο της βαφής, η οποία, σύμφωνα με το Πρότυπο P10 της Painting Contractors Association, αφήνει μέσα τα ανοίγματα κάτω των 100 τετραγωνικών ποδιών. Μια δομική εξαίρεση είναι ένα ενιαίο σύστημα υαλοπετάσματος ή πάνελ, το οποίο επιμετράται μικτά ως προς τα δικά του ανοίγματα, επειδή το γυαλί, τα πάνελ και οι πόρτες αποτελούν μέρος του ίδιου συστήματος, όπως προέρχεται από το SMM7 Τμήμα H.

Ακόμα και υπό τον κανόνα «κάλυψε και μετά αφαίρεσε», αφήνεται μέσα ένα ελάχιστο κενό, επειδή τα απορρίμματα κοπής γύρω από το άνοιγμα εξισορροπούν περίπου την εξοικονόμηση. Το μέγεθος στο οποίο ξεκινά μια αφαίρεση είναι ο μοναδικός πραγματικά εξαρτώμενος από την περιοχή αριθμός. Σύμφωνα με το RICS NRM2 δεν γίνεται αφαίρεση για κενά έως 1,00 τετραγωνικό μέτρο, περίπου 10,76 τετραγωνικά πόδια, ενώ το παλαιό κατώφλι του SMM7 ήταν 0,5 τετραγωνικό μέτρο. Η γερμανική πρακτική VOB/C υπερμετρά τα μικρά ανοίγματα πρόσοψης, δηλαδή τα διατηρεί, έως περίπου 2,5 τετραγωνικά μέτρα σύμφωνα με τις γενικές συμβάσεις και τις συμβάσεις των εργασιών φινιρίσματος (για παράδειγμα βαφή κατά DIN 18363), ενώ οι εργασίες πλακιδίων και λίθων κατά DIN 18352 χρησιμοποιούν 0,1 τετραγωνικό μέτρο. Η πρακτική στις ΗΠΑ και στον Καναδά δεν έχει κωδικοποιημένο μέγεθος: αφαιρεί κάθε ολόκληρο παράθυρο και πόρτα και αφήνει τη φύρα να απορροφήσει οτιδήποτε μικρότερο από περίπου ένα πάνελ ή φύλλο κάλυψης.

Η επένδυση δεν φτάνει μέχρι τη στάθμη του εδάφους. Οι προδιαγραφές τοποθέτησης απαιτούν ένα διάκενο, και το επιμετρούμενο κάτω άκρο του πολυγώνου όψης είναι αυτή η γραμμή απόστασης και όχι η ίδια η στάθμη του εδάφους. Το ινοτσιμέντο, για παράδειγμα, απαιτεί 6 ίντσες από την τελική στάθμη του εδάφους και 1 έως 2 ίντσες από στέγες, δάπεδα, διαδρόμους και αυλές αυτοκινήτων.

Η επιμέτρηση μέχρι τη στάθμη του εδάφους υπερμετρά το πεδίο και τοποθετεί λανθασμένα τη σειρά εκκίνησης. Τα μεγέθη απόστασης είναι ειδικά ανά προϊόν, οπότε το βινύλιο και το μέταλλο έχουν τα δικά τους σημεία αναφοράς εκκίνησης και η τιμή θα πρέπει να ορίζεται ώστε να ταιριάζει με το χρησιμοποιούμενο σύστημα.

Η μονάδα διχάζει τον κόσμο. Τα υλικά των ΗΠΑ και του Καναδά παραγγέλνονται σε squares, όπου ένα square ισούται με 100 τετραγωνικά πόδια, και τιμολογούνται ανά τετραγωνικό πόδι, ενώ τα επιμετρητικά τιμολόγια στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία και την Ευρώπη χρησιμοποιούν τετραγωνικά μέτρα. Το RICS NRM2 απαιτεί επιπλέον τα στενά πλάτη κάτω από περίπου 600 χιλιοστά, όπως οι λωρίδες επένδυσης και τα περιθώρια, να επιμετρώνται κατά μήκος και όχι ως επιφάνεια.

Η επικάλυψη όψεων με αλληλεπικαλυπτόμενες σανίδες καλύπτει λιγότερο από το πλήρες πλάτος της σανίδας, επειδή κάθε σειρά επικαλύπτει την από κάτω, με ελάχιστη επικάλυψη κεφαλής για ινοτσιμέντο 1 και 1 τέταρτο της ίντσας. Η επικάλυψη αποτιμάται μέσω της έκθεσης, που είναι το πλάτος της σανίδας μείον την επικάλυψη, οπότε η προσθήκη ξεχωριστής πρόβλεψης επικάλυψης επιπλέον οδηγεί σε διπλό υπολογισμό. Η μετατροπή σε υλικό είναι προσδιοριστική: τα γραμμικά πόδια ισούνται με τα καθαρά τετραγωνικά πόδια επί 12 δια την έκθεση σε ίντσες, με το πλήθος των σειρών να λαμβάνεται ως το ύψος του τοίχου δια τη μέγιστη έκθεση, στρογγυλοποιημένο προς τα πάνω, και την έκθεση να ξαναμοιράζεται ισομερώς ώστε οι σειρές να καταλήγουν καθαρά. Ο λανθασμένος υπολογισμός της έκθεσης αλλοιώνει αναλογικά ολόκληρη την παραγγελία υλικού.

Ο φραγμός υδρατμών, ή το περιτύλιγμα κτιρίου (house wrap), εκτείνεται συνεχόμενος πίσω από την επένδυση, οπότε η επιφάνειά του είναι η καθαρή επιφάνεια του τοίχου, αλλά δεν αφαιρείται για τα ίδια μικρά ανοίγματα, επειδή τυλίγεται μέσα σε αυτά. Στη συνέχεια προστίθεται μια επικάλυψη που ορίζεται από τον κανονισμό. Το IRC R703.2 απαιτεί μία στρώση ασφαλτικού πιλήματος Νο. 15 κατά ASTM D226 Τύπου I ή έναν εγκεκριμένο φραγμό, με την πάνω στρώση να επικαλύπτει την κάτω κατά τουλάχιστον 2 ίντσες και τους αρμούς να επικαλύπτονται κατά τουλάχιστον 6 ίντσες, οπότε η επιφάνεια του φραγμού δεν ισούται με την επιφάνεια της ολοκληρωμένης επένδυσης.

Οι επενδύσεις διαχείρισης νερού απαιτούν επίσης ένα μέσο αποστράγγισης του νερού που εισέρχεται πίσω από την επιφανειακή στρώση. Το IRC R703.1.1 δίνει δύο δρόμους: έναν περιγραφικό ελάχιστο χώρο αποστράγγισης 3 δεκάτων έκτων της ίντσας (4,8 χιλιοστά) ή έναν χώρο με απόδοση αποστράγγισης τουλάχιστον 90 τοις εκατό, δοκιμασμένο κατά ASTM E2273 ή το Παράρτημα A2 του ASTM E2925. Αυτό καθορίζει αν ένα διάκενο πηχακιών ή αεριζόμενης πρόσοψης (rainscreen), με τα πηχάκια και τα κλιπ του, εμπίπτει καθόλου στο αντικείμενο των εργασιών.

Τα νεροχύτες (flashing) αποτελούν ξεχωριστά επιμετρούμενη κατηγορία. Ο κανονισμός απαιτεί νεροχύτες στην κεφαλή και στις πλευρές κάθε εξωτερικού παραθύρου και πόρτας, με νεροχύτη λεκάνης στο κατώφλι, καθώς και νεροχύτες εκτροπής (kickout) και βημάτων (step) εκεί όπου μια κεκλιμένη στέγη συναντά πλευρικό τοίχο, και νεροχύτες βάσης ή στράγγισης (weep) στις απολήξεις. Σύμφωνα με τα IRC R703.4 και R703.4.1 και το Architectural Sheet Metal Manual της SMACNA, οι νεροχύτες κεφαλής, κατωφλίου και παραστάδων λαμβάνονται σε γραμμικά πόδια ανά άνοιγμα, οι νεροχύτες βημάτων και εκτροπής κατά μήκος των τομών στέγης προς τοίχο, και οι νεροχύτες βάσης κατά μήκος της κάτω απόληξης.

Οι εξωτερικές και εσωτερικές γωνίες, η λωρίδα εκκίνησης, το προφίλ J (J-channel), τα περιθώρια και το ρύγχος αποστράγγισης είναι γραμμικά στοιχεία, που παραγγέλνονται και τιμολογούνται χωριστά από την επιφάνεια του πεδίου. Το μήκος της εξωτερικής γωνίας ακολουθεί το ύψος του τοίχου σε κάθε γωνία, η λωρίδα εκκίνησης ακολουθεί το μήκος της κάτω σειράς, το προφίλ J και τα περιθώρια περιβάλλουν την περίμετρο κάθε ανοίγματος, και το ρύγχος αποστράγγισης εκτείνεται κατά μήκος της κεφαλής κάθε ανοίγματος. Οι γωνιακοί στύλοι, οι γωνιακές σανίδες και οι απολήξεις μετρώνται επιπλέον ανά τεμάχιο από τον πίνακα γωνιών, οπότε η παραγγελία καταλήγει σε ολόκληρους στύλους και σανίδες σε τυποποιημένα μήκη. Η ενσωμάτωση των εξαρτημάτων στην επιφάνεια του πεδίου τα υποτιμά και αλλοιώνει τη βάση των μονάδων.

Οι μικρές διελεύσεις, όπως αεραγωγοί, κρουνοί νερού, φωτιστικά και σωληνώσεις, βρίσκονται πολύ κάτω από οποιοδήποτε κατώφλι κενού, οπότε δεν αποτελούν αφαιρέσεις επιφάνειας: η φύρα απορροφά την κοπή γύρω από αυτές. Αντ' αυτού καταμετρώνται, επειδή καθεμία δημιουργεί ένα στοιχείο νεροχύτη, περιθωρίου ή σφραγιστικού. Αυτό αντικατοπτρίζει τη σύμβαση διελεύσεων στις στέγες.

Όπου ένα άνοιγμα αφαιρείται από το κύριο επίπεδο, κάθε επενδυμένη γωνιακή επιστροφή ή παρειά μέσα στο άνοιγμα (οι επιφάνειες της παραστάδας, της κεφαλής και του κατωφλίου), καθώς και οι εσοχές εισόδων, οι κάτω επιφάνειες εξωστών και οι προεξέχουσες επιστροφές προβόλων, αποτελεί πραγματική επιφάνεια που πρέπει να προστεθεί ξανά ως ξεχωριστή όψη, επιμετρημένη κατά επιφάνεια ή κατά μήκος για τα στενά πλάτη. Η αφαίρεση του ανοίγματος αλλά η παράβλεψη της επενδυμένης επιστροφής είναι το πιο συνηθισμένο σφάλμα καθαρής επιφάνειας στην αεριζόμενη πρόσοψη. Η επιφάνεια της οριζόντιας ποδιάς γείσωσης και κορυφογραμμής και το μήκος της μετώπης λαμβάνονται επίσης συνήθως στο πλαίσιο της επικάλυψης όψεων ως συγγενική κατηγορία, με την επιφάνεια της ποδιάς ίση με το πλάτος της προεξοχής επί το μήκος της γείσωσης και της κορυφογραμμής και το μήκος της μετώπης ίσο με αυτό το μήκος.

Τα στερεωτικά αποτελούν πραγματική αναλώσιμη ποσότητα που καθορίζεται από τον κανονισμό ή τον πίνακα καρφώματος του κατασκευαστή. Η στερέωση ινοτσιμέντου ακολουθεί τον Πίνακα R703.3(1) ή R703.3.2 του IRC, και το βινύλιο ακολουθεί το IRC R703.11, με τις ζώνες ισχυρών ανέμων να πυκνώνουν την απόσταση σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ισχυρών ανέμων του κατασκευαστή. Το πλήθος των στερεωτικών ισούται με το πλήθος των σανίδων ή των πάνελ, ή με το μήκος της σειράς, επί τα στερεωτικά ανά μονάδα από τον πίνακα.

Τα μεταλλικά πάνελ τοίχου τιμολογούνται κατά βάρος και κατά ποσότητες πάνελ και αρμών. Η καθαρή επιφάνεια μετατρέπεται σε βάρος μέσω του συντελεστή βάρους χάλυβα κατά πάχος (gauge), περίπου 40,8 λίβρες ανά τετραγωνικό πόδι για κάθε ίντσα πάχους βασικού χάλυβα, που λαμβάνεται από τον πίνακα gauge της AISI με βάση το πάχος βασικού μετάλλου κατά ASTM A653. Το μήκος της όρθιας ραφής και της απόληξης ισούται με την καθαρή επιφάνεια δια το ωφέλιμο πλάτος κάλυψης του πάνελ, και το πλήθος των πάνελ ισούται με την καθαρή επιφάνεια δια το γινόμενο του μήκους του πάνελ επί το ωφέλιμο πλάτος κάλυψης.

Το EIFS επιμετράται όπως οι άλλες επενδύσεις. Το ASTM C1397 διέπει την εφαρμογή του, αλλά δεν δημοσιεύει μέθοδο εκτίμησης, οπότε χρησιμοποιείται η καθαρή επιφάνεια όψης της τελικής επιφάνειας, με τη μονωτική πλάκα, το βασικό επίχρισμα και το φινίρισμα να λαμβάνονται ως ένα σύστημα, με τα ανοίγματα να αφαιρούνται πάνω από το περιφερειακό κατώφλι κενού. Τα αισθητικά αυλάκια και οι ταινίες, τα αυλακωτά σχήματα αφρού, λαμβάνονται ως γραμμικά στοιχεία και όχι ως επιπλέον επιφάνεια.

Η φύρα ανήκει μόνο στην ποσότητα παραγγελίας, ποτέ στο επιμετρούμενο όριο. Τα συνήθη εύρη φύρας για επικάλυψη όψεων κυμαίνονται περίπου στο 10 τοις εκατό για απλούς ορθογώνιους τοίχους και γύρω στο 15 τοις εκατό για σύνθετες εργασίες, με αυξητικούς παράγοντες τα αετώματα, τις πολλές γωνίες και ανοίγματα και τις διαγώνιες κοπές. Αυτά τα εύρη αποτελούν πρακτική εκτίμησης και κατασκευαστή και όχι αριθμημένη ρήτρα, οπότε θα πρέπει να ορίζονται ώστε να ταιριάζουν στο έργο.

Ποια ποσότητα αντιπροσωπεύει ένα αποτέλεσμα εξαρτάται από τον σκοπό του. Η προσφορά, η τιμολόγηση προόδου και ο έλεγχος κόστους χρησιμοποιούν την καθαρή επιμετρημένη επιφάνεια, με τα ανοίγματα αφαιρεμένα σύμφωνα με τον περιφερειακό κανόνα κενού και χωρίς φύρα. Η παραγγελία προμηθειών χρησιμοποιεί την καθαρή επιφάνεια επί ένα συν το ποσοστό φύρας, στρογγυλοποιημένη προς τα πάνω στο επόμενο square, κιβώτιο ή κουτί. Τα επιμετρητικά τιμολόγια της Κοινοπολιτείας κρατούν τη φύρα εκτός της ποσότητας και μέσα στην τιμή μονάδας, ενώ η παραγγελία στις ΗΠΑ την συμπεριλαμβάνει. Μια ποσότητα δεν θα πρέπει ποτέ να φέρει ταυτόχρονα ποσοστό φύρας και τιμή επιβαρυμένη με φύρα. Το Exayard διαβάζει τα σχέδια και εφαρμόζει αυτούς τους κανόνες αυτόματα, αποτυπώνοντας κάθε όψη μέχρι τις εξωτερικές γωνίες της, ανεβάζοντας το αέτωμα μέχρι την κορυφή, μετατρέποντας την καθαρή επιφάνεια μέσω της έκθεσης και παράγοντας τις ποσότητες επένδυσης, περιθωρίων, φραγμού και νεροχυτών για το σύστημα και την περιοχή που χρησιμοποιούνται.