genel gider dağıtımıinşaat genel giderlerigenel gider oranıteklif fiyatlandırmaiş maliyetlendirmesi

Müteahhitler İçin Genel Gider Dağıtım Yöntemleri ve Formülleri

Michael Torres
Michael Torres
Kıdemli Metraj Uzmanı•

Genel gider dağıtım yöntemlerini, oran formüllerini ve inşaat örneklerini öğrenin; ayrıca gider dağıtımının teklif fiyatlarını ve kâr marjlarını nasıl değiştirdiğini keşfedin.

Genel giderler konusundaki en popüler tavsiye, aynı zamanda bir teklif için en tehlikeli olanıdır: Bir yüzde seçin, bunu tutarlı bir şekilde uygulayın ve yolunuza devam edin. Tutarlılık muhasebecinizin işleri karşılaştırmasına yardımcı olur, ancak bu oranın bugün fiyatlandırdığınız işe gerçekten ait olduğunu kanıtlamaz. Bu yüzdenin arkasındaki temel, ekiplerinizin, ekipmanlarınızın ve alt yüklenicilerinizin kurumsal desteği fiilen nasıl tükettiğiyle artık eşleşmiyorsa, aynı hatayı büyük bir disiplinle tekrarlarsınız. Bazı işler gereğinden pahalı görünür ve ihaleyi kaybedersiniz. Diğer işler ise ay sonunda karşılanamamış saha denetimi, metraj ve keşif, sigorta ve ofis destek giderleri ortaya çıkana kadar kârlı görünür.

Bir Bakışta Genel Gider Dağıtım Yöntemleri Karşılaştırması

Genel gider dağıtımı, dolaylı maliyetlerin bunları tüketen işlere veya ürünlere atanmasıdır. Doğrudan kullanılan beton, kereste ve saha ekibi ücretleri tek bir işe net bir şekilde yansıtılabilir. Saha denetimi, yaklaşık maliyet ve keşif, şantiye tesisleri, sigorta, yazılım ve muhasebe genellikle aynı anda birden fazla projeye hizmet eder; bu nedenle bunları paylaştırmak için mantıklı ve savunulabilir bir yönteme ihtiyacınız vardır.

Bunu, ofis kirasını kullanım alanına göre paylaşan kiracılar gibi düşünebilirsiniz. İki odayı kullanan kiracı, tek bir masa kullanan kiracıdan daha fazla öder; çünkü metrekare, kimin ne kadar faydalandığını açıklar. Eşit bir bölüşüm daha basit olurdu, ancak her iki kiracı için de adaletsiz olurdu. İnşaat genel giderleri de aynı mantıkla çalışır. Dağıtım tabanı, maliyeti doğurduğuna inandığınız ölçülebilir faaliyet yani sizin "metrekare" versiyonunuzdur.

Altı Yaygın Yöntem

YöntemDağıtım tabanıFormülEn uygun kullanım
Doğrudan işçilik saatleriÇalışanların projede geçirdiği saatlerGenel gider / toplam işçilik saati = saat başına oranİşçilik ağırlıklı iş kolları ve özkaynakla yapılan işler
Doğrudan işçilik maliyetiProjede harcanan ücret tutarıGenel gider / toplam işçilik maliyeti = işçilik yüzdesiGenel giderleri bordro giderlerini takip eden firmalar
Makine veya ekipman saatleriEkipmanın çalıştığı saatlerGenel gider / makine saati = saat başına oranHafriyat, vinç ve diğer ekipman ağırlıklı iş kapsamları
Taban alanıKullanılan alan (metrekare)Genel gider / toplam alan = metrekare başına oranTesis ve alan odaklı maliyetler
Toplam doğrudan maliyetMalzemeler, işçilik ve alt yüklenicilerGenel gider / toplam doğrudan maliyet = maliyet yüzdesiSatın alma veya alt yüklenici ağırlıklı işler
Yüzdelik katsayı artırımı (markup)İş maliyetinin sabit bir yüzdesiİş maliyeti x katsayı artış yüzdesi (%)Projeler arası farkların küçük olduğu hızlı tahminler

İlk beş yöntem, bir tabanın birim başına oranını üretir. Bir maliyet havuzu tahmin eder, bunu beklenen faaliyete böler ve ardından her projeyi kullandığı faaliyet miktarına göre ücretlendirirsiniz. Yüzdelik katsayı artırımı ise bu bağlantıyı atlar. Saha denetiminin ekip saatlerini, ekipman kullanımını, satın alma hacmini veya takvim süresini takip edip etmediğine bakılmaksızın, her projeye sabit tek bir yüzde uygular.

Bu ayrım teklif hazırlarken büyük önem taşır. Dağıtılmamış genel giderler yok olmaz. Bunları ya proje bazında telafi edersiniz, ya fiyatların içine bir yerlere gizlersiniz ya da kâr marjınızdan karşılarsınız. Projeler benzer olduğunda ve risk düşük olduğunda hızlı bir bütçe için basit bir katsayı artırımı yeterli olabilir. Ancak bir iş günlük saha denetimi gerektirirken diğeri çoğunlukla yalnızca alt yüklenici koordinasyonu gerektirdiğinde bu yöntem yetersiz kalır.

Her projeyi, işletmenin harcadığı her şeyin eşit bir payı üzerinden değil, işletmeden fiilen çektiği destek miktarı üzerinden ücretlendirin.

Bu tabloyu kesin bir kural olarak değil, bir ön liste olarak kullanın. Doğru yöntem, maliyet havuzunuzda nelerin yer aldığına ve bu maliyetlerin hangi faaliyet türüyle artıp azaldığına bağlıdır.

Proje Maliyetlerini Şirket Genel Giderlerinden Ayırmak

Herhangi bir dağıtım yapmadan önce, her dolaylı maliyeti kimin faydalandığına göre sınıflandırın. Proje maliyetlerini ve şirket maliyetlerini önce tek bir havuzda birleştirirseniz, sonrasında hiçbir formül bunları birbirinden ayıramaz. Teklifiniz şantiye mobil ofisini atlarken şirket merkezinin ofis kirasını tahsil edebilir ya da şantiye genel giderlerinde zaten fiyatlandırılmışsa mobil ofis maliyetini iki kez yansıtabilir.

Herhangi Bir Oran Belirlemeden Önce Üç Kategori

  • Yalnızca projeye ait maliyetler: Saha denetimi, geçici tesisler, mobil ofisler, moloz konteynerleri, ruhsatlar ve proje sigortasını doğrudan ilgili işe veya projeye özel genel şantiye giderleri havuzuna ekleyin.
  • Şirket genel giderleri: Ofis kirası, idari maaşlar, muhasebe yazılımları ve şirketin faaliyetini sürdürmesini sağlayan diğer maliyetleri, projeler arasında paylaştıracağınız şirket havuzuna aktarın.
  • Karma veya hariç tutulan maliyetler: İnşaat faaliyetiyle ilgisi olmayan harcamaları hariç tutun. Ortak kullanılan bir araç, yazılım lisansı veya zamanını şantiye ile ofis arasında bölen bir yönetici için; saat, kilometre, kullanıcı sayısı veya savunabileceğiniz bir alan büyüklüğüyle ölçülen yalnızca inşaatla ilgili payı dahil edin.

Bu ayrım, proje faydalarını daha geniş şirket maliyetlerinden ayıran Procore'un inşaatta dolaylı maliyetler kılavuzu içeriğinde açıklanan faydalanıcı mantığını takip eder. Satın alma kategorilerinizi de düzenliyorsanız, Procright'ın tedarik kategorisi analizleri, hangi harcamanın belirli bir amaca hizmet ettiğini ve hangisinin daha geniş operasyonu desteklediğini netleştirmenize yardımcı olabilir.

Tek bir karma oran önemli bir soruyu gizler: Bu teklif, şantiyenin kaldırılmasıyla sona erecek geçici proje maliyetlerini mi karşılıyor, yoksa yalnızca merkez ofis giderlerini doğrudan maliyetlerin üzerine mi yayıyor? Bu maliyetler farklı davranışlar sergiler. İki haftalık bir süre uzatımı, saha denetimini ve mobil ofis kirasını artırır; ancak muhasebe personelinizin maaşını hiç değiştirmeyebilir.

Sınıflandırma ve Yeniden Tahmin İş Akışı

  1. Her gideri faydalanıcısına göre sınıflandırın. Tek bir projeye mi, tüm inşaat işlerine mi, işletmenin bir bölümüne mi yoksa inşaat dışı bir faaliyete mi hizmet ettiğine karar verin.
  2. Yalnızca projeye ait maliyetleri doğrudan atayın. İlgisiz tekliflere sızmamaları için bunları şantiye genel şartlarında veya projeye özel bir havuzda fiyatlandırın.
  3. Paylaşılan maliyetleri bir etkenle (driver) dağıtın. İlgili havuz için tüketimi en iyi açıklayan faaliyeti seçin.
  4. Tahmini ve gerçekleşen genel giderleri aylık olarak karşılaştırın. Yalnızca şirket geneline değil, proje ve iş kırılım yapısı (WBS) düzeyine de bakın.
  5. Üçer aylık dönemlerde yeniden tahmin yapın. Yakıt, sigorta, mevzuata uyum veya uzayan saha denetimlerinin havuzu değiştirdiğini fark etmek için yıl sonunu beklemeyin.

Faydalanıcısı değiştiği anda maliyetleri yeniden sınıflandırın. Ortak destekten geciken tek bir projeye kaydırılan bir şantiye şefi, artık aynı oranda paylaşılan bir maliyet değildir. Tek bir şantiyeye tahsis edilen bir araç, şirket geneli bir dağıtım anahtarıyla paylaştırılmaya devam etmemelidir. Net kategoriler, sonraki her oranı daha güvenilir kılar.

İşinize Uygun Bir Dağıtım Tabanı Seçmek

Dağıtım tabanını, her maliyet havuzunu oluşturan ana kaynakla eşleştirin. Tüm karar bundan ibarettir. Bir taban; yaygın olduğu, bordrodan kolayca çekildiği veya tablonuzda zaten hazır bulunduğu için iyi değildir. O tabandan daha fazla yararlanan işler, o havuzdaki genel giderleri de daha fazla tüketiyorsa iyidir.

Aşağıdaki incelemeyi yapan uzman, bir fiyatın arkasındaki belgelerin önündeki işle eşleşip eşleşmediğini kontrol ederek keşif ve metraj sürecinin zahmetli ama kritik kısmını titizlikle yürütüyor.

Gözlüklü profesyonel bir erkek bir masada oturuyor ve yazı tahtası üzerindeki belgeleri inceliyor.

Maliyet Etkeniyle (Driver) Başlayın

  • İşçilik saatleri: Saha denetimi, iş güvenliği desteği, bordro işlemleri ve ekip mesaisiyle birlikte artan diğer maliyetler için kullanın.
  • Makine veya ekipman saatleri: Ekipman ağırlıklı iş kapsamlarına bağlı mülkiyet, yakıt, bakım, onarım ve destek maliyetleri için kullanın.
  • Toplam doğrudan maliyet: Satın alma, alt yüklenici yönetimi, ihale bağlama ve koordinasyon gereksinimleri malzemelerin ve taşere edilen işlerin değeriyle orantılı olarak büyüdüğünde kullanın.
  • Proje süresi veya faaliyet sayıları: Mobil ofisler, denetimler, zeyilnameler/değişiklik emirleri, çizim revizyonları veya şantiyeye intikal süreçleri destek çabasını parasal tutarlardan daha iyi açıkladığında bunları değerlendirin.

Diyelim ki kendi iş gücünü çok az kullanan bir ana yüklenicisiniz. İşçilik bazlı bir oran, ekibiniz haftalarca teklifleri eşitlemek, iş kapsamlarını yazmak, takvimleri koordine etmek, onay belgelerini işlemek ve değişiklikleri yönetmek için mesai harcasa bile, büyük bir taşeron işine neredeyse hiç genel gider atamayacaktır. Ölçüm aracınız yapılan işi göremediği için proje yanıltıcı şekilde ucuz görünür. Bu tür bir yükleniciye genellikle toplam doğrudan maliyet tabanı daha iyi uyar.

Şimdi durumu tersine çevirelim. Büyük ölçüde kendi ekipleriyle çalışan bir kaba inşaat veya elektrik yüklenicisi, haklı olarak doğrudan işçilik saatlerini kullanabilir. Bu firmanın usta başları, iş güvenliği çabaları, bordro yükü desteği, alet koordinasyonu ve saha denetimi genellikle ekip mesaisiyle orantılıdır. Bu firmayı toplam doğrudan maliyet tabanına zorlamak, nispeten az saha desteği gerektiren malzeme ağırlıklı işlerin üzerine çok fazla genel gider yüklenmesine yol açabilir.

Resmi bir sistem kurmasanız bile faaliyet tabanlı düşünmek bu noktada yardımcı olur. AccountingCoach'un üretim genel giderleri açıklaması tarafından özetlenen tarihçe, Robin Cooper ve Robert Kaplan ile ilişkilendirilen 2003 tarihli bir çalışmanın, faaliyet tabanlı maliyetlendirme (ABC) kullanan şirketlerin geleneksel hacim bazlı yükleme oranlarına kıyasla genel gider dağıtım hatalarını yaklaşık %20 ila %40 oranında azalttığını ortaya koyduğunu belirtir. Bu ilkeden yararlanmak için onlarca havuza ihtiyacınız yoktur. İyi eşleştirilmiş iki veya üç havuz, her maliyetin nedeni ekip saatleriymiş gibi davranan tek bir karma orandan çok daha başarılıdır.

Aşağıdaki kısa video, kendi dağıtım tabanınızı tamamlanan işlere göre test etmeden önce faydalı bir temel bilgi sunmaktadır.

GAAP, yönteminizin sistematik, rasyonel ve tutarlı olmasını bekler. Tek başına tutarlılık doğruluk anlamına gelmez. Sürekli yanlış eşleştirilen bir taban, her teklifte bir imalat kalemini gereğinden pahalı, diğerini ise gereğinden ucuz fiyatlandırabilir. Aday olan her tabanı son iki veya üç iş üzerinde test etmenizi öneririm. Oranı uygulayın ve ardından atanan genel giderin bu işlerin gerektirdiği saha denetimi, ekipman desteği, satın alma ve idari çaba ile örtüşüp örtüşmediğini sorgulayın.

İşletme yapısı değiştiğinde tabanı yeniden gözden geçirin. Özkaynakla yapılan işlerden alt yüklenicilere geçmek, ekipman ağırlıklı bir iş kapsamı eklemek, proje ölçeğini değiştirmek veya küçük tadilatlardan büyük ticari projelere geçmek bu değişimi tetikleyen unsurlardır. Farklı iş türleri için kazanma oranları ve kâr marjları zıt yönlerde hareket ediyorsa, piyasayı suçlamadan önce dağıtım tabanınızdan şüphelenin.

Önceden Belirlenmiş Genel Gider Oranı Nasıl Hesaplanır?

Önceden belirlenmiş genel gider oranı, dönemin sona ermesini beklemeden genel giderleri fiyatlandırmanızı sağlar. Teklif vermeden önce nihai sigorta, saha denetimi, yazılım ve tesis maliyetlerinin netleşmesini bekleyemezsiniz; bu nedenle havuzu ve faaliyet hacmini önceden tahmin eder, ardından işler tabanı tükettikçe bu oranı uygularsınız.

ABD GAAP standartlarına göre genel giderler, üretim sektöründe resmi bir stok rolüne sahiptir. Pease Bell'in üretim muhasebesi kılavuzu içeriğinde özetlenen çerçeve, hem değişken hem de sabit üretim genel giderlerinin ürünlere sistematik olarak atandığı ve daha sonra ilgili stok satıldığında satılan malların maliyetine aktarıldığı tam maliyetlendirme (full absorption costing) yöntemini açıklar. Yükleniciler, bilançodaki varlık mamul stokları yerine bir proje olsa bile, teklif fiyatlandırması ve iş maliyetlendirmesi için aynı pratik mantığı kullanırlar.

Üç Adım

  1. Yıl için genel gider havuzunu tahmin edin. Şantiye denetimi/süpervizyon, geçici tesisler, sigorta, ekipman bakımı, yaklaşık maliyet ve keşif desteği, yazılım ve inşaat faaliyetlerine hizmet eden ofis giderlerini dahil edin. Projeye özel genel şantiye giderlerini doğrudan fiyatlandırıyorsanız, mükerrer maliyet yazmamak için bunları ayrı tutun.
  2. Aynı dönem için dağıtım tabanını tahmin edin. Gerçekçi beklenen iş hacmini kullanarak işçilik saatlerini, işçilik maliyetini, makine saatlerini, doğrudan maliyeti veya başka bir tabanı öngörün. Havuz ve taban aynı dönemi ve işletmenin aynı bölümünü kapsamalıdır.
  3. Bölün ve uygulayın. Tahmini genel gider / tahmini dağıtım tabanı = önceden belirlenmiş oran formülünü kullanın; ardından bu oranı her bir işin fiili taban tüketimiyle çarpın.

İşte net bir örnekle aritmetik hesaplama. Pease Bell'in üretim muhasebesi kılavuzundaki örnekte, 500.000 $ üretim genel gideri bütçelenir ve 25.000 makine saati beklenir; bu da makine saati başına 20 $ verir. 40 makine saati harcayan bir işe 800 $ genel gider payı yüklenir. Buradaki matematikte zor hiçbir şey yoktur. Sonucun kalitesi, havuzun eksiksiz olup olmadığına ve makine saatlerinin bu maliyetleri gerçekten tetikleyip tetiklemediğine bağlıdır.

Oranı yıl başlamadan önce belirleyin; çünkü maliyet uzmanları iş teklifi hazırlanıp satılırken buna ihtiyaç duyar. Her teklif için sıfırdan yeniden hesaplama yaparsanız, iki farklı maliyet uzmanı aynı kapsamı farklı genel gider varsayımlarıyla fiyatlandırabilir ve hiçbir sonuç fiili iş maliyetiyle net bir şekilde karşılaştırılamaz. Önceden belirlenmiş bir oran ekibe güncel tek bir standart sunar; muhasebe de daha sonra gerçekleşen sonuçların bu standarda kıyasla nasıl performans gösterdiğini ölçebilir.

Kapasite Tuzağına Dikkat Edin

Sabit genel giderler, iş hacmi düştüğünde özel bir sorun yaratır. Kira, maaşlı denetim personeli, sigorta ve yazılım giderleri, sadece daha az çalışma saati kazandınız diye küçülmez. Bu sabit havuzu olağandışı düşük bir faaliyet hacmine dağıtırsanız oran aniden yükselir; bu da sonraki teklifleri rekabetten uzaklaştırabilir ve iş hacmini daha da düşürebilir.

GAAP (Genel Kabul Görmüş Muhasebe İlkeleri) bu durumu birden fazla dönem boyunca normal çalışma koşulları altında beklenen çıktı olan normal kapasite kavramıyla ele alır. Üretim normal kapasitenin altına düşerse, sabit genel giderlerin atıl kapasiteye düşen payı stoğa aktarılamaz ve genellikle gerçekleştiği dönemin gideri olarak kaydedilir. Bir yüklenici için teklif verme dersi de benzerdir. Yavaş geçen tek bir çeyreğin atıl kapasiteyi her yaklaşık maliyet tahmininde kalıcı bir ek maliyete dönüştürmesine izin vermeyin.

Pratik kural: Yüklenen genel gideri her çeyrekte fiili harcamalarla karşılaştırın ve oranı tek bir olağandışı ay görüldüğünde değil, aradaki fark süreklilik kazandığında yeniden hesaplayın.

Sapmanın her iki tarafını da takip edin. Fiili havuz maliyetleri arttıysa tahmini güncelleyin. Taban hacmi normal seviyenin altına düştüyse oranı artırmadan önce kapasiteyi araştırın. Bir iş türü, tabanın ölçemediği destek hizmetlerini sürekli tüketiyorsa, oran miktarı doğru olsa bile seçilen taban yanlış olabilir.

Dağıtım Tabanı Teklif Fiyatınızı Nasıl Değiştirir?

Taban yalnızca bir muhasebe tercihi değildir. Kâr, beklenmeyen giderler veya pazarlık öncesinde nihai fiyatı doğrudan değiştirir. Aşağıdaki grafik, aynı doğrudan işin farklı genel giderleri nasıl üstlendiğini görebilmeniz için varsayımsal bir işi üç farklı şekilde ele almaktadır.

Farklı genel gider dağıtım yöntemlerinin bir iş için toplam teklif fiyatını nasıl etkilediğini gösteren bir karşılaştırma grafiği.

Diyelim ki bir şirket yıl için 90.000 $ genel gider bütçeledi. 300.000 $ doğrudan işçilik maliyeti, 1.200.000 $ toplam doğrudan maliyet ve 3.000 makine saati bekliyor. Bir işte ise 40.000 $ doğrudan işçilik, 180.000 $ toplam doğrudan maliyet ve 300 makine saati bulunuyor. Aynı işi her bir tabana göre fiyatlandıralım.

Bir İş ve Üç Dağıtım Tabanı

Dağıtım tabanıOran
Doğrudan işçilik maliyetiİşçilik maliyetinin %30'u
Toplam doğrudan maliyetDoğrudan maliyetin %7,5'i
Makine saatleriSaat başına 30 $

İşçilik maliyeti oranı 90.000 $ / 300.000 $ formülünden gelir; bu nedenle iş, 40.000 $ tutarındaki işçilik maliyetinden 12.000 $ pay alır. Doğrudan maliyet oranı 90.000 $ / 1.200.000 $ formülünden gelir; bu nedenle iş, 180.000 $ tutarındaki doğrudan maliyetinden 13.500 $ pay alır. Makine saati oranı 90.000 $ / 3.000 saat formülünden gelir; bu nedenle iş, 300 makine saatinden 9.000 $ pay alır.

Bu, aynı işte en yüksek ve en düşük sonuç arasında 4.500 $'lık bir fark anlamına gelir. Kapsam değişmedi. Hiçbir ekip daha verimli hale gelmedi. Hiçbir tedarikçi fiyat düşürmedi. Maliyet uzmanı yalnızca genel gideri paylaştırmak için kullandığı ölçütü değiştirdi ve teklif, kâr marjı eklenmeden önce bile kayda değer ölçüde değişti.

Seçilen taban genel gideri eksik yüklerse, doğrudan maliyetler bunu gizleyecek kadar düşük çıkmadığı sürece brüt kâr marjı karşılanamayan tutar kadar daralır. Genel gideri fazla yüklerse, teklifiniz tabanı işe daha uygun olan bir rakibe karşı kaybedebilir. İki sonuç da işin kendisinin iyi veya kötü olduğunu göstermez; sonucu belirleyen şey dağıtım kararıdır.

İşçilik ağırlıklı uzmanlık alanları, pahalı malzemelerin tahminden geçtiği ancak fazla destek işi üretmediği durumlarda doğrudan maliyet tabanı altında gereğinden yüksek fiyatlandırılabilir. Üretimin çoğunu taşerona veren bir ana yüklenici ise işçilik tabanı altında gereğinden düşük fiyatlandırılabilir; çünkü satın alma ve koordinasyon ekip çalışma saatleri olarak görünmez. Örneğin bir çatı paketini fiyatlandıran maliyet uzmanları, çatı yaklaşık maliyet yazılımı tahminlerinin malzeme aktarımını işin gerektirdiği denetim ve koordinasyondan ayırıp ayırmadığını kontrol etmelidir.

Dış kıyaslama ölçütlerini (benchmark) yalnızca bir makullük kontrolü olarak kullanın. Ulusal Konut Üreticileri Birliği İnşaat Maliyeti Anketi, genel giderleri ve genel masrafları 2022'deki %5,1'den 2024'te tipik bir ABD konut satış fiyatının %5,7'sine çıkarmaktadır. Bu sizin oranınızı belirlemez; yalnızca bir konut teklifinin genel gider payı kendi geçmişinizin çok dışındaysa araştırma yapmanız için bir gerekçe sunar.

Teklifi sunmadan önce aynı işi iki farklı taban üzerinden hesaplayın. Ardından her bir sonucu, tamamlanmış benzer işlerde elde ettiğiniz kâr marjlarıyla karşılaştırın. Daha iyi olan taban, görmeyi umduğunuz rakamı çıkaran değil, geçmişteki destek emeğini ve kâr marjı sonuçlarını en iyi açıklayandır.

Kâr Marjlarını Sessizce Eriten Tuzaklar

En maliyetli tuzak, işlerin çoğunu özkaynakla yapmayı bıraktıktan çok sonra bile taşeron ağırlıklı bir yüklenicinin işçilik saati oranını kullanmaya devam etmesidir. Kapsam incelemesi, teklif dengeleme, takvim koordinasyonu, onay süreçleri ve rücu (backcharge) takibi gerçek genel gider tüketir. İşçilik tabanı, taşeronlu işlere bu maliyetin çok azını yükler; bu nedenle her teklif, arkasındaki operasyondan daha ucuz görünür.

Bu havuzu toplam doğrudan maliyet yöntemine geçirmek tablonun bir kısmını düzeltebilir. Koordinasyon çabası yalnızca sözleşme bedelini değil de paket, zeyilname (change order) veya taşeron sayısını takip ettiğinde, ayrı bir taşeron yönetimi havuzu oluşturmak daha da iyi olabilir. Buradaki amaç sırf karmaşıklık olsun diye karmaşıklaştırmak değildir; amaç, tabanınız işin taleplerini ölçemediği için bir işin genel giderden kaçmasına izin vermemektir.

Çözümü Kalıcı Kılan Alışkanlıklar

  • İş bazında yüklenen ve fiili genel gideri takip edin: İş kırılım yapısı (WBS) düzeyinde yüklenen genel gideri ve fiili destek harcamalarını kaydedin, ardından hangi işlerde eksik veya fazla pay dağıtıldığını kayıt altına alın.
  • Üç ayda bir gözden geçirin: Tek bir aykırı değer sizi şaşırttığında değil, aynı hata yönü birkaç işte tekrarlandığında oranı veya tabanı ayarlayın.
  • Yöntemi belgeleyin: Her maliyet uzmanının aynı şekilde uygulayabilmesi için havuzu, tabanı, oranı, yürürlük tarihini ve seçim nedenini yazılı hale getirin.
  • En son benzer işi kontrol edin: Teklif verilmeden önce her yeni tahminin beklenen kâr marjını, tamamlanmış en yakın işte elde edilen kâr marjıyla karşılaştırın.

Belgelendirme, çoğu maliyet uzmanının beklediğinden daha önemlidir. Biri işçilik maliyetini, diğeri doğrudan maliyeti kullanır ve üçüncüsü bir şablon içinde eski bir katsayı artırımını (markup) eklerse, iş geçmişiniz karşılaştırılabilir olmaktan çıkar. Aynı yaklaşık maliyet dosyasında üç farklı yöntem gizlenirken bir taban sorununu teşhis edemezsiniz. Boya yaklaşık maliyet yazılımı kullanan bir boya yüklenicisinin bile bu yazılı kurala ihtiyacı vardır; çünkü net metrajlar tutarsız bir genel gider varsayımını düzeltemez.

Çıktıları körü körüne güvenilecek bir şey olarak değil, doğrulanması gereken bir veri olarak değerlendirin. Çıktılardaki fiyatlar, maliyet verileri ve tahminler güncelliğini yitirmiş olabilir veya yerel piyasayla uyuşmayabilir. Teklif, fiyatlandırma, sözleşme, fatura veya inşaat işi gibi herhangi bir ticari amaçla bir Çıktıyı kullanmadan önce yetkili bir kişi, bunu kaynak belgelerle bağımsız olarak doğrulamalıdır.

En son benzer işle yaşanan bir uyumsuzluk, yeni işten önce genellikle dağıtım tabanına işaret eder.

Her sapmanın peşine düşmeyin. Geciken tek bir proje, şirket oranının yanlış olduğunu kanıtlamaksızın olağandışı bir denetim emeği tüketebilir. İş türü, teslim yöntemi, ekipman yoğunluğu veya taşeron payına göre bir örüntü arayın. Belirli bir segmentteki tekrarlanan hata asıl sinyaldir. Raporlarınız düzenli görünürken kâr marjını eriten şey tam da bu uyumsuz tabandır.

Metraj İş Akışınızda Dağıtımları Yapılandırın

Dağıtımı, maliyet uzmanlarının fiyatı halihazırda oluşturduğu yere yerleştirin. Genel giderler yıl sonu hazırlanan ayrı bir e-tabloda kalırsa unutulur, eski bir tekliften kopyalanır veya önemli kapsam kararları verildikten sonra uygulanır. Aşağıdaki iş akışı metrajları, doğrudan fiyatlandırmayı ve genel giderleri tek bir tahminde görünür tutar.

Dört adımlı görsel, kurulum sırasını bir bakışta görmenizi sağlar.

Bir inşaat metraj iş akışında genel gider dağıtımlarının nasıl kurulacağını gösteren dört adımlı bir infografik.

Numaralandırılmış Kurulum Adımları

  1. Maliyet havuzunu ve seçilen tabanı yaklaşık maliyet ve keşif dosyanıza girin. Dağıtım tabanı başına tek bir oran belirleyin ve yalnızca projeye özel maliyetleri şirket havuzundan ayrı tutun. Kimsenin bir işçilik maliyeti yüzdesini doğrudan maliyet yüzdesiyle karıştırmaması için oranı dönemi ve tabanıyla etiketleyin.
  2. Metrajı yalın ifadelerle tanımlayın. 2. adım, "Tüm prizleri say" veya "Çim alanını ölç" gibi gerekli metrajı yalın ifadelerle tanımlamaktır; böylece miktarlar doğrudan keşfi besler. Exayard'ın metraj adımı bu miktarları üretirken, dağıtım mantığı maliyet uzmanında kalır.
  3. Miktarları gözden geçirin ve oranınızı uygulayın. 3. adım, yapay zekâ sonuçlarını incelemek, kullanıcının kendi fiyatlandırmasını uygulamak ve profesyonel keşifleri dışa aktarmaktır. Genel gideri her işin fiili taban tüketimine uygulayın, ardından doğrudan genel şantiye giderlerinin şirket genel gider oranı üzerinden de dağıtılmadığını kontrol edin.
  4. Tabanı ve oranı keşifle birlikte saklayın. İhale kazanma oranlarını ve marjları incelerken sonraki işlerin aynı temelde karşılaştırılabilmesi için havuz versiyonunu, tabanı, oranı ve tarihi kaydedin.
  5. Yüklenen ve gerçekleşen tutarları aylık olarak karşılaştırın. Fark toleransınızı aştığında, ayrı bir genel gider süreci icat etmek yerine üç aylık yeniden tahmin döngünüzü kullanarak oranı güncelleyin.

Hız, yalnızca fiyat yapısı şeffaf kaldığı sürece fayda sağlar. Manuel ızgara hesaplamalarıyla tam bir gün sürecek kapsamlı bir hacim metrajı 1-2 saat içinde tamamlanabilir; bu da yalnızca sayımı bitirmek yerine tabanı test etmeye daha fazla zaman bırakır. Bu zaman kazanımı, ekipman, ekip süresi ve malzeme hacminin farklı havuzlar için farklı etkenlere işaret edebildiği beton yaklaşık maliyet ve keşif yazılımı üzerinden fiyatlandırılan iş kapsamlarında büyük önem taşır.

Teklifi sunmadan önce son bir kontrol yapın. İşe uygun tabanı seçin, bunu keşifte çalıştırın ve ortaya çıkan marjı benzer son işle karşılaştırın. Yeni marj olağandışı derecede güçlü görünüyorsa eksik denetim, koordinasyon, ekipman desteği veya şantiye olanaklarını araştırın. Olağandışı derecede zayıf görünüyorsa, malzeme ağırlıklı bir malzeme aktarımının yaratmadığı bir genel gideri yüklenip yüklenmediğini kontrol edin. Teklifi ancak bu işin neden bu tutarı taşıması gerektiğini açıklayabildiğinizde sunun.


Bir sonraki plan setinizi miktarlara dönüştürün, işe uygun tabana kendi genel gider oranınızı uygulayın ve metrajı elle sıfırdan çıkarmak zorunda kalmadan daha net bir keşfi dışa aktarın. Daha hızlı metrajların dağıtım seçimlerini test etmek, marjları karşılaştırmak ve savunabileceğiniz teklifler sunmak için size nasıl daha fazla zaman kazandırdığını görmek üzere Exayard'ı ziyaret edin.