Zayıf akım ve yapısal kablolama metrajı

Bir kablo hattı, mahfazadan mahfazaya, prizden telekom odasındaki rack'e ölçülen bir eksen çizgisi güzergâhıdır. Kuvvetli akım kablo kanalının ölçüldüğü gibi, düz çizgi mesafesi yerine dik açılı kablo yolunu izleyerek bina yapısı boyunca dik (ortogonal) güzergâhla yerleştirin. Konnektörler, kutular ve açıklıklar hat uzunluğundan düşülmez.

Kat planı üzerindeki bir izleme yalnızca yatay kolu yakalar; bu nedenle döşenen uzunluk daha fazladır. Açık uzunluğu (gerçek döşeme uzunluğunu) elde etmek için düşey kolları plan uzunluğuna ekleyin: tavandaki kablo yolundan prize inen düşüş (genellikle bitmiş döşemenin yaklaşık 18 inç üzerinde) ve rack'teki yükselme kolu.

Yatay yapısal kablonun teamülle değil, standartla belirlenen kesin bir uzunluk sınırı vardır. ANSI/TIA-568 (ve uyumlaştırılmış ISO/IEC 11801) uyarınca, telekom odasındaki patch panelden çalışma alanı prizine kadar olan kalıcı bağlantı 90 m'yi (295 ft) ve patch kordonları dahil tam kanal 100 m'yi (328 ft) aşamaz.

Bu sınır tek bir ucbaşının nasıl ölçüldüğünü değiştirmez; ancak herhangi bir hattı kısıtlar, ek telekom odalarının veya ara dağıtım çatılarının nereye konacağını belirler ve kablonun sürekli bir ağ uzunluğu yerine ucbaşı başına (her priz bir ana hat) metrajlanmasının nedenidir. Sınırı aşan hatlar işaretlenmelidir. Fiber omurga hatlarının (yükseltici ve binalararası) kendi daha uzun erişim sınırları vardır; bunlar fiber sınıfı ve elektroniği tarafından belirlenir ve 90 m bakır sınırından ayrı tutulur.

Standart saha yöntemi; prizleri veya ucbaşlarını saymak, ucbaşı başına ortalama bir kablo uzunluğuyla çarpmak, her iki uca gevşeklik eklemek, ardından fire eklemek ve makaralara dönüştürmektir. Kablo türüne göre ayrılır (Kategori 6 veya 6A bükümlü çift, fiber, koaksiyel, güvenlik kablosu). Ucbaşları genellikle her priz veya jak için bir ana hatla eşleşir; ancak priz tablosu belirleyicidir: çift bir veri prizi iki ucbaşını temsil eder.

Ucbaşı başına ortalama uzunluk, arkasında tarafsız bir ölçüm standardı bulunmayan bir yüklenici teamülüdür. Bunu belirlemenin güvenilir yolu, plan üzerinde birkaç temsili hattı (yükseltici ve düşüş düşeyleri dahil) ölçüp ortalamasını almak ya da en uzun ve en kısa hattın orta noktasını kullanmaktır. Bu, standartla desteklenen bir rakam değil, ayarlanabilir bir girdidir.

Gevşeklik, sipariş edilmesi gereken gerçek kablodur; bu nedenle hiçbir resmi ölçüm yöntemi onu tablolaştırmasa da satın alma miktarına dahildir. Sektör kılavuzları, her ucbaşının telekom odası ucunda, hem bakır hem fiber için en az 3 m'lik (10 ft) bir servis kangalı önerir. Çalışma alanı prizinde kangal, ortama göre farklılaşır: bükümlü çift bakır için yaklaşık 0,3 m (12 inç) ve optik fiber için yaklaşık 1 m (3,3 ft); daha büyük fiber kangalı, minimum büküm yarıçapına olanak tanır.

Bu paylar aynı anda eklenir; biri telekom odası ucunda, biri priz ucunda ve priz ucundaki kangal asla kaybolmasın diye ayrı rakamlar olarak tutulur. Minimum büküm yarıçapı, ayrıca kablonun kablo yolu köşelerinde ne kadar dar dönebileceğini ve bir servis kangalının ne kadar gevşek sarılacağını da sınırlar.

Kablo yolları, aynı güzergâh boyunca kablodan ayrı olarak metrajlanır ve TIA-569 ile yönetilir. Kablo tavası ve boru, doğrusal uzunlukla ölçülür. J-kancaları ve diğer süreksiz mesnetler en fazla 1,5 m (5 ft) aralıkla yerleştirilir; bu nedenle J-kancası sayısı, kablo yolu uzunluğunun 1,5 m'ye bölünüp yukarı yuvarlanmasıyla bulunur.

Tava ve boru bir doluluk oranına göre boyutlandırılır. TIA-569, tava doluluğunu yüzde 50 ile sınırlar; ancak gelecekteki kablo için başlangıçta yüzde 25 hedefiyle tasarlamayı önerir; doluluk, kablo uzunluğunu değil, kablo yolu boyutunu ve kesitini etkiler. Zayıf akım işine hizmet eden boru, geçiş kovanı ve uç bırakma şeklinde döşenir ve kuvvetli akım kablo kanalı gibi sayılıp ölçülür.

Telekom odalarındaki duvar geçiş kovanları ve şaft geçişlerindeki döşeme uç bırakmaları kendi kablo yolu kalemleri olarak sayılır; yangına dayanıklı bir duvar veya döşemeden geçen her geçiş, yapı ve yangın yönetmelikleri uyarınca geçiş başına sayılan bir yangın durdurucu kapsamı taşır.

Cihazlar adetle sayılır ve sembol veya tip etiketine göre ayrılır (veri prizi, ses, kablosuz erişim noktası, kamera, hoparlör, okuyucu, dedektör, flaşör); malzeme, kablo ve sonlandırma farklı olduğundan her biri kendi sayım satırıdır. Rack ve baş istasyonu ekipmanları da aynı şekilde sayılır: rack'ler, patch paneller, switch'ler, ağ video kaydedicileri, geçiş kontrol panelleri ve güç kaynakları. Geçiş kontrolü, kontrol edilen her kapı veya açıklık başına bir cihaz demeti olarak sayılır (okuyucu, kontrolcü veya kapı arabirimi, kilit ve konum sensörü).

Yangın alarmı için NFPA 72, metrajcının bir sayımı kontrol etmek veya çıplak bir plandan türetmek için kullanabileceği gerçek aralıkları belirler: nokta tipi duman dedektörleri, düz ve pürüzsüz tavanlarda eksenler arası en fazla 30 ft (9,1 m) aralıkla (her biri yaklaşık 900 ft², yani 84 m²) ve duvarlara 15 ft (4,5 m) mesafede yer alır. Isı dedektörü aralığı her cihazın listelemesiyle belirlenir ve çoğunlukla dumandan daha dar değil, daha geniştir. Görsel ihbar cihazları (flaşörler) kandela kapsama tablolarıyla yerleştirilir; oda veya alan tablosu baskın etken, koridor aralığı ise bir alt durumdur; sesli cihazlar ortam ses düzeyinin üzerindeki işitilebilirlik hedeflerini izler.

Kapalı devre televizyon (CCTV) kameralarının ve Wi-Fi erişim noktalarının bağlayıcı bir yönetmeliği yoktur. Kamera sayımı, lens görüş alanını ve tasarımın kapsama bölgelerini izler; bir erişim noktası, normal bir ofiste nominal olarak birkaç bin metrekare ayağı kapsar ve yüksek yoğunlukta çok daha azını kapsar. Bunlar tasarım sezgileridir; bu nedenle yerleştirilmiş cihazları sayın ve kapsamdan türetilen herhangi bir sayıyı tahmin olarak değerlendirin.

İki farklı miktarı ayrı tutun. Gevşeklik ve fire içermeyen net ölçülen miktar, metraj cetveli dahil teklif ve hakediş faturalamasını destekler. Sipariş miktarı ise her iki uca gevşeklik ve bir fire yüzdesi ekler. Fire, arkasında tarafsız bir standart bulunmayan bir yüklenici payıdır; net kablo uzunluğunun üzerine uygulanır ve tam makaralara yuvarlanır (genellikle 305 m, yani 1000 ft makaralar). Yerinde faturalanan bir miktara asla fire eklemeyin.

Tadilat işlerinde, kalacak mevcut tesisatı sökümlerden ayrı kapsamlandırın. Yeniden kullanım için etiketlenmemiş atıl kablo, NEC 800.25 uyarınca sökülür ve kendi yıkım satırı olarak metrajlanır. TIA-607 kapsamındaki telekomünikasyon eşpotansiyel bağlama ve topraklama kendi kapsamıdır: bara çubukları adetle sayılır, eşpotansiyel iletkenler uzunlukla ölçülür.

Amerika Birleşik Devletleri'nde yasal bir ölçüm yöntemi yoktur. Sayımlar adettir, kablo 1000 ft makaralarla sipariş edilen doğrusal feettir ve fiziksel sınırları TIA-568 ile TIA-569 ve NFPA 72 belirler. Ucbaşı başına ortalama feet ve fire yüzdesi yüklenici teamülüdür.

Birleşik Krallık ve İrlanda'da RICS NRM2 uygulanır. Prizler, noktalar, aksesuarlar ve ekipmanlar adetle (sayı) sayılırken; kablolama ve taşıma elemanları (kablo kanalı, tava, boru), NRM2'nin elektrik işleri bölümünün uyguladığı aynı titizlikle eksen çizgisi boyunca metre cinsinden ölçülür ve tür ile boyuta göre tanımlanır. Gevşeklik ve fire, net ölçülen miktarın dışında tutulan yüklenici paylarıdır.

Kanada'da ABD fiziksel uygulaması (TIA ve NFPA), CIQS sayım yöntemiyle birlikte kullanılır; çizimler metriktir ancak kablo çoğunlukla feet ve 1000 ft makaralarla sipariş edilir. Avustralya ve Yeni Zelanda, ANZSMM geleneğini izler: noktalar bir priz tablosundan adetle sayılır, kablo ve taşıma elemanları metre cinsinden ölçülür; telekom kablo yolları ve kablolama için AS/NZS 3084 ve 3085, yangın algılama için AS 1670 kullanılır. AS 1670.1 duman dedektörü aralığı metriktir ve NFPA rakamından önemli ölçüde farklıdır; dedektörler arası yaklaşık 10 m ve yaklaşık 15 m'ye kadar mertebesindedir.

Avrupa'da ISO/IEC 11801 yapısal kablolama standardıdır ve aynı 90 m ile 100 m kanal sınırlarını taşır. Ulusal ölçüm yöntemleri noktaları adetle sayar ve taşıma elemanlarını metre cinsinden ölçer. EN 54 yangın algılama yerleşimini yönetir; EN 54-23 ise görsel alarm cihazlarını, NFPA'da kullanılan kandela ve koridor yöntemi yerine kapsama kategorisine ve dikdörtgenler prizması biçiminde bir kapsama hacmine göre yönetir. Uluslararası işler için aynı ISO/IEC 11801 sınırları ve metrik sayım geçerlidir.