Çizimlerden metraj çıkarma

Çizim ölçeği, izlenen mesafeyi gerçek mesafeye dönüştüren bir orandır; örneğin 1:50 veya 1/4 inç 1 fite eşittir. Sonucu ölçeklendirir, nereye tıkladığınızı değiştirmez. Bu nedenle ölçüm yapmadan önce her paftada ölçeği doğrulayın. 24 x 36 inç olarak hazırlanan ve 11 x 17'de yarı boyutta yeniden basılan bir çizim, sessizce her boyutu yarıya indirir ve 1/4 inçlik bir planı 1/8 inçe çevirir. Dijital metraj bunu, bilinen bir boyuta göre kalibre ederek halleder: ölçülendirilmiş en uzun çizgiyi belirtilen uzunluğuna ayarlayın ve yazılım gerçek ölçeği geriye doğru çözsün. Varsa, grafik çizgisel ölçek pafta ile birlikte doğru şekilde yeniden ölçeklenir ve yeniden basılmış bir PDF için en güvenilir referanstır.

Her iki ekseni de kontrol edin. Bazı taranmış veya gerilmiş PDF'ler yatay ve dikey yönlerde eşit ölçeklenmemiştir; bu nedenle tek eksenli bir kalibrasyon bir ekseni doğru, diğerini yanlış okur ve ikisini çarpan herhangi bir alan sessizce hatalı çıkar. Bir yatay ve bir dikey bilinen boyutu kalibre edin ve herhangi bir alan almadan önce bunların tolerans dahilinde uyuşmasını şart koşun. Ayrıca tek bir paftanın birçok ölçek taşıdığını unutmayın: 1/4 inçte bir plan, 1/2 inçte büyütülmüş bir ayrıntı çağrısı, 3/4 inçte duvar kesitleri ve 1,5 veya 3 inçte detaylar, her biri kendi görüntü penceresinde. Ölçeği bütün paftaya değil, ölçtüğünüz bölgeye bağlayın. Standart metrik oranlar 1:1, 1:2, 1:5, 1:10, 1:20, 1:50, 1:100, 1:200, 1:500, 1:1000 ve yukarısı olarak gider; kat planları genellikle 1:50 veya 1:100'de, vaziyet planları 1:200 ile 1:500 arasındadır. ABD emperyal planları 1/8 inç 1 fite eşittir (1:96), 1/4 inç (1:48), 1/2 inç (1:24) ve 1 inç (1:12) kullanır; vaziyet ve altyapı işleri ise 1 inç 20 veya 40 fite eşittir gibi bir mühendislik ölçeğindedir.

Ölçeksiz olarak etiketlenmiş her şey yalnızca yazılı boyutlarına göre okunmalıdır. Daha genel olarak, ölçekli bir görünümde bile yazılı (rakamla belirtilen) boyutlar ve çizelge değerleri, ölçeklenerek alınan ölçümden önce gelir; çünkü çizimler grafiklerini gerer ve yuvarlarken yazılı sayı belirleyici olmayı sürdürür. Yalnızca yazılı boyutun bulunmadığı yerlerde ölçek kullanın ve rakamla belirtilen değer ile ölçeklenerek alınan değer arasındaki büyük çelişkileri incelenmek üzere işaretleyin.

Aynı duvar görünüme göre farklı şekilde belirir. Planda yukarıdan görüldüğü için uzunluk çarpı kalınlık olarak okunur. Görünüşte cepheden görüldüğü için uzunluk çarpı yükseklik olarak okunur. Kesitte ise kesilerek görüldüğü için kalınlık çarpı yükseklik olarak okunur. Bir ölçüm yalnızca ait olduğu görünümle eşleştirildiğinde anlamlıdır.

Bir plan, yatay izdüşüm olan plan uzunluğunu ve taban oturma alanını verir. Yükselen veya eğimli olan her şey için plan, gerçek yüzeyi veya uzunluğu olduğundan az gösterir. Bir görünüş, cephe gerçek boyutuyla gösterildiğinden eğim faktörüne ihtiyaç duyulmadan kaplama, boya ve camlama gibi dikey yüzeyler için gerçek cephe yüksekliğini ve genişliğini verir. Bir kesit veya detay ise planın gizlediği üçüncü boyutu verir; buna yükseklikler, kalınlıklar, basamak rıht sayıları, gömülü derinlikler ve eğimler dahildir. Pratik kural basittir: dikey bir metrajı asla yalnızca plandan türetmeyin. İlgili görünüşü veya kesiti okuyun, aksi takdirde her dikey kolu kaçırırsınız.

Planlar yatay izdüşümlerdir ve üç kural, ne zaman izdüşümde kalacağınızı ve ne zaman gerçek geometriye yükseleceğinizi belirler. Birincisi, alan tanımları kasıtlı olarak yatay bir düzlem üzerinde ölçülür. RICS Ölçüm Uygulama Kuralları, arazi alanını ve kat alanlarını yatay bir düzlem üzerinde ölçülmüş olarak tanımlar; IPMS ise yükseklik dışındaki tüm ölçümleri her kotta yatay olarak alır. Bu nedenle arazi alanı, kat alanı ve taban oturma alanı, eğimli zeminde bile plan izdüşümü olarak kalır. Eğim, raporlanan alan şişirilerek değil, hafriyat hacmi veya çatı yüzey alanı gibi iş kalemi metrajıyla yakalanır.

İkincisi, eğimli yüzeyler bir eğim faktörü alır. Bir çatı, rampa veya tonozlu yüzeyin alanı, plan alanının eğim faktörüyle çarpımına eşittir; burada saf eğim faktörü, ((çıkış bölü yatay açılım) karesi artı 1) ifadesinin kareköküdür. 12 birimlik bir yatay açılım için 3/12 1,031; 4/12 1,054; 5/12 1,083; 6/12 1,118; 8/12 1,202; 9/12 1,250; 10/12 1,302 ve 12/12 1,414 verir. Her düzlem kendi eğimini alır; bu nedenle karışık eğimli bir taban oturma alanını asla tek bir değerle çarpmayın. Tipik bir saçak payını eğim faktörüne katan yayımlanmış çatı çarpanlarına dikkat edin; çünkü bunları saçağa kadar ölçülmüş bir planla karıştırmak çıkmayı iki kez sayar. Ölçülmüş bir plan alanı üzerinde saf eğim faktörünü kullanın ve çıkma paylarını ayrı tutun. Mahya ve dere köşegenleri daha dik bir oranda ilerler ve Pisagor geometrisine uyularak başlık ve su yalıtım kaplaması için rake uzunluğu üzerinden alınır. 6:12'de bir mahya, ortak yatay açılımın her fiti için tam olarak 1,5; 4:12'de ise yaklaşık 1,4534 olarak ilerler. NRCA Çatı Kılavuzu, çatı yüzeyi ölçümü için geçerli olan standarttır.

Üçüncüsü, yükselen doğrusal güzergahlar açılım veya eğim boyu alır. Bir merdiven küpeştesi, eğimli merdiven kaidesi ve eğimli korkuluk, yatay izdüşüm boyunca değil, hipotenüs olan eğim boyunca, ayrıca yönetmelik uzatmaları eklenerek ölçülür. IBC ve ADA, alt rıhtın ötesinde bir basamak derinliği kadar ve üst rıhtın ötesinde yatay olarak en az 12 inç eğimin devam ettirilmesini gerektirir. Eğri korkuluklar, eksen çizgisi boyunca açılım yay uzunluğu alır. Mekanik, elektrik ve tesisat işlerinde, Uluslararası Tesisat Yönetmeliği'ndeki açılım boyu, boru eksen çizgisi boyunca her bağlantı parçası, kolon ve ofsetten geçen güzergahtır; dikey kolonlar planda görünmedikleri için çıkarılmaz, aksine kolon diyagramından tam olarak eklenir. İlgili bir değeri ayırmakta fayda var: tesisat yönetmeliği, bir sistemi basınç kaybına göre boyutlandırırken açılım boyuna yüzde 50'lik (dişli çelik için yüzde 75) bir eşdeğer uzunluk payı ekler. Bu, bir metraj malzeme uzunluğu değil, bir sürtünme ve tasarım payıdır; bu nedenle düz bir güzergaha eşdeğer fit eklerken aynı zamanda bağlantı parçalarını da saymayın.

Mekanik, elektrik, tesisat ve strüktürel işler için plan görünümündeki güzergah yalnızca yatay kolu yakalar. Her dikeyi sizin eklemeniz gerekir. Buna duvarlardan ve şaftlardan yukarı çıkan boru, kablo kanalı ve hava kanalı kolonları ile cihaz, difüzör veya armatür yüksekliğine inişler dahildir. Ayrıca döşeme filiz çıkıntıları ve döşeme geçişleri ile çatı veya döşeme aşağı dönüşleri, guseler ve kalınlaştırılmış kenarlar da dahildir; bunlar ayrı doğrusal kenar kalemleri olarak alınır.

Bunlar, yalnızca plan üzerinden yapılan metrajda en çok atlanan miktarlardır. Güvenilir yaklaşım, kesiti veya kolon diyagramını okuyup dikeyleri oradan eklemektir. Bitmiş döşeme üzerinde yaklaşık 18 inçteki bir priz ve yaklaşık 48 inçteki bir anahtar gibi standart montaj yükseklikleri, kaba bir iniş payı olarak yararlıdır; ancak bunlar ölçülmüş bir metraj uzunluğu değil, montaj kurallarıdır. Bir kesitin gerçek inişi detaylandırdığı yerlerde, onu kesitten ölçün.

Levha ürünü iş kalemleri, açılmış çevre olan çevre değerini kullanarak bir kesiti düz bir malzeme miktarına dönüştürür. Hava kanalı işlerinde açılım, dikdörtgen kanal için dört kenarın toplamı veya yuvarlak kanal için pi çarpı çaptır; bu değer, sac metal alanını elde etmek için güzergah uzunluğuyla, ardından libre cinsinden değer elde etmek için bir kalınlık ağırlık faktörüyle çarpılır. Örnek olarak, SMACNA kalınlık çizelgelerine göre 26 gauge galvanizli sac, fitkare başına yaklaşık 0,906 libre ağırlığındadır.

Aynı fikir, AISC tablolarındaki profil için yayımlanan fit başına libre değerinin uzunlukla çarpımı olan strüktürel çelik ağırlığının da temelini oluşturur; bu nedenle bir W18x35, fit başına 35 libre ağırlığındadır. Aynı durum boru yalıtımı ve sargısı için de geçerlidir. Çevre her zaman ölçülmüş güzergahın üzerine eklenen bir türetmedir, asla eksen çizgisinin nereye izlendiğini değiştiren bir şey değildir.

İzlenen çizginin nerede başlayıp durduğu iş kalemine bağlıdır. Karkas, strüktür ve mekanik-elektrik-tesisat işleri eksen çizgisini izler. Kaplamalar iç bitmiş yüzeyi izler. Beton, kaplama ve çatıdan damlalığa kadar olan işler dış kalıbı veya kenarı izler. Bu başvuru kaynağındaki geometri dönüşümü tüm iş kalemleri arasında ortaktır; iş kalemine özgü başlangıç ve bitiş kuralı ise buna uyacak şekilde ayarlanmalıdır.

Boşluklar yalnızca alandan düşülür, asla doğrusal uzunluktan düşülmez. Bir duvar veya bölme güzergahı her boşluktan sonra kesintisiz devam eder; çünkü taban ve tavan profilleri, kayıt, lentolar ve güzergahın kendisi devam eder. Bu nedenle yalnızca alan çıktıları boşlukları düşer ve yalnızca bir boyut eşiğinin üzerinde. Süpürgelik kasıtlı bir istisnadır. Ürün boşlukta sona erdiği için kapıların üzerinden atlar; bu, boşluğun değil ürünün yol açtığı bir uzunluk düşümüdür.

Boşluk eşiği iş kalemine özgüdür; bu nedenle genel olarak değil, iş kalemine göre ayarlayın. RICS NRM2 kaplama iş bölümleri genellikle yaklaşık 0,50 metrekare ve altındaki boşlukları yok sayar ve kesin rakam tek bir yuvarlak değerde sabit kalmak yerine iş bölümüne göre değişir. Alçıpan uygulaması, basitçe bir adet 4x8 levhanın alanı ve bir tahmin kuralı olan 32 fitkare ve altındaki boşlukları yok sayar. PDCA boya standardı P-10, 100 fitkareden küçük boşlukları yok sayar; bu nedenle normal bir kapı veya pencere dahil kalır. Çatı kaplaması, küçük olanlardan esasen hiçbir şey düşmez; çünkü geçişler fire içinde soğurulur.

Aynı geometri, metrajın ne için olduğuna bağlı olarak farklı sayılar üretir. Net metraj teklif vermek için kullanılır; düşümler uygulanır ve fire birim fiyata dahil edilir. Brüt artı fire metrajı sipariş vermek için kullanılır; bu, tedarik artış birimlerine yukarı yuvarlanmış olarak fiilen satın alınan malzemedir. Sözleşmeye göre ölçülmüş metraj, hakediş faturalandırması için kullanılır. Fire her zaman malzeme metrajına uygulanır, asla ölçülmüş sınıra uygulanmaz.

Yuvarlamanın iki ayrı denetimi vardır. Yön, sipariş için yukarıya ve teklif için en yakın hassasiyetedir. Hassasiyet çıktıya bağlıdır; sayımlar için tam sayılar, RICS NRM2 kapsamında en yakın 10 milimetreye yuvarlama ve altyapı işleri için CESMM4 kapsamında sınıf bazında hassasiyetler. Yön ve hassasiyeti ayrı ayarlar olarak tutun ki hiçbiri diğerini sessizce değiştirmesin.

Ölçüm kuralları en titiz şekilde Birleşik Krallık, Avustralya, Yeni Zelanda ve Kanada'nın metraj mühendisliği geleneğinde kurallaştırılmıştır. RICS NRM2 ve SMM7, altyapı işleri için CESMM4, ANZSMM ve CIQS rehberi gibi standartlar, alanların yatay düzlem üzerinde ölçüldüğünü belirtir, boşluk ve düşüm eşiklerini metrekare cinsinden belirler ve neti sabit hacimler olarak raporlar. Bu bölgeler 1:50 ve 1:100 gibi metrik ölçekler kullanır ve izdüşümü ölçme ile eğimi iş kalemi metrajında yakalama ilkesini yalnızca bir teamül değil, açık bir kural haline getirir.

Amerika Birleşik Devletleri'nin tek bir yasal standart ölçüm yöntemi yoktur. Ölçek aileleri emperyaldir; eğim faktörleri, açılım boyu payları, cihaz iniş teamülleri ve metrajdaki fire, birleşik bir ölçüm yasasından değil, NRCA, SMACNA, NECA, tesisat yönetmeliği ve PDCA gibi meslek birliklerinden ve uygulamadan gelir. ABD teklifleri genellikle fireyi sipariş edilen brüt metraja katarken, Birleşik Krallık ve uluslararası uygulama bunu net tutar; bu da gerçek bir bölgesel farktır.

Avrupa'da işler metriktir, DIN 277 kat alanı sınıflandırmasını belirler ve Almanya'daki VOB/C dahil ulusal standart yöntemler, ISO 5455'e göre ölçeklerle, ölçülen ve sipariş edilen metrajları belirler. Uluslararası düzeyde, ICMS ve IPMS çerçeveleri, yatay düzlem alanları ve raporlanan izdüşümle uyumlaştırıcı temel olarak hizmet eder. Bölgeler arasındaki ortak nokta, alanın yatay düzlemde kalması ve eğimin iş kalemi metrajıyla taşınmasıdır.