Jednostki, zaokrąglanie i współczynniki odpadu

Każda formalna standardowa metoda przedmiarowania podaje wartość netto, robotę w pozycji wbudowanej bez naddatku na odpad. Ta liczba netto jest źródłem prawdy i to ona uzgadnia się z rysunkami. Odpad, zakłady i naddatki przewodów dolicza się następnie, aby uzyskać ilość do zamówienia, a płatność jest potem przedmierzona według własnej reguły umowy i może się różnić od obu: typowym przykładem z inżynierii lądowej są roboty ziemne rozliczane w jardach sześciennych w stanie zwartym (calizny), podczas gdy ciężarówki są wymiarowane w jardach sześciennych w stanie luźnym.

Kardynalnym błędem jest wbudowanie odpadu w zmierzoną liczbę, co psuje uzgadnianie i błędnie kumuluje się we wszystkich wyprowadzonych ilościach. Utrzymuj granicę w czystości, a współczynnik odpadu stosuj dopiero na etapie zamawiania, jako ilość netto pomnożona przez jeden plus procent odpadu.

System jednostek raportowania zależy od jurysdykcji. Stany Zjednoczone to jedyny rynek imperialny, posługujący się stopami bieżącymi, stopami kwadratowymi, jardami kwadratowymi, jardami sześciennymi, tonami i sztukami. Reszta świata jest metryczna, posługując się metrami, metrami kwadratowymi, metrami sześciennymi, kilogramami, tonami i liczbą. Kanada jest hybrydowa: rysunki i umowy w systemie metrycznym, ale rozmiary materiałów imperialne dla tarcicy, sklejki i prętów zbrojeniowych. W systemie imperialnym objętość betonu to powierzchnia w rzucie w stopach kwadratowych razy grubość w stopach, podzielona przez 27, aby uzyskać jardy sześcienne.

Na to nakłada się kilka jednostek branżowych. Pokrycia dachowe w Ameryce Północnej zamawia się w kwadratach, gdzie jeden kwadrat to 100 stóp kwadratowych powierzchni skorygowanej o nachylenie, przy czym gont jest zwykle pakowany po trzy paczki na kwadrat; reszta świata podaje pokrycia dachowe w metrach kwadratowych. Wykładzina dywanowa w Stanach Zjednoczonych jest sprzedawana na jardy kwadratowe (stopy kwadratowe podzielone przez 9), a odpad wynika z dopasowania do szerokości rolki, a nie ze stałego procentu. Objętość robót ziemnych zawsze podaje się w nazwanym stanie gruntu: caliznie, luźnym lub zagęszczonym.

Występują tu dwie różne operacje zaokrąglania, których nie wolno mylić. Precyzja raportowania to zaokrąglanie symetryczne do najbliższej pełnej jednostki, z co najwyżej jednym miejscem po przecinku tam, gdzie ułamek jest naprawdę potrzebny; CESMM4 stanowi, że ilości ułamkowych nie należy podawać z dokładnością większą niż jedno miejsce po przecinku, a liczby sztuk są zawsze całkowite. Zaokrąglanie zaopatrzeniowe jest inne: zawsze zaokrągla w górę do następnej możliwej do kupienia jednostki, bo nie da się kupić 7,3 płyty czy 2,6 rolki. Zamówienie zaokrągla się w górę do pełnej płyty, kwadratu, paczki, rolki, worka, długości handlowej lub ładunku ciężarówki. Dla remisów zaokrąglanie połówek do parzystej, domyślne w ISO 80000 i IEEE 754, jest statystycznie nieobciążone i stanowi uzasadniony wybór przy zbiorczym rozliczaniu.

Kolejność działań ma znaczenie, gdy stosuje się kilka korekt. Najbardziej zachowawcza sekwencja to: netto, następnie razy jeden plus procent odpadu, następnie zaokrąglenie w górę do jednostki możliwej do kupienia, a na końcu zastosowanie progu minimalnego zamówienia. Zaokrąglanie przed zastosowaniem odpadu albo nałożenie progu przed zaokrągleniem w górę spowoduje zamówienie zbyt małe lub zbyt duże. Próg minimalnego zamówienia to decyzja odrębna od jednostki przyrostu: mały wylew betonu towarowego i tak jest rozliczany według minimum za niepełny ładunek, a kruszywo i roboty murarskie mają minima na ładunek ciężarówki.

Małych otworów nie odlicza się, ponieważ nakład pracy na obcinanie wokół nich równoważy zaoszczędzony materiał; duże odlicza się. To najlepiej skodyfikowana zasada odliczeń w metrycznych standardowych metodach i jedna z najczytelniejszych różnic regionalnych. Według RICS NRM2 w Wielkiej Brytanii otwory powierzchniowe mniejsze niż 0,50 metra kwadratowego (około 5,38 stopy kwadratowej) pomija się, a otwory o powierzchni 0,50 metra kwadratowego lub większej odlicza się. W praktyce amerykańskiej dla płyt gipsowo-kartonowych, zgodnie z Gypsum Association, otwory do około 32 stóp kwadratowych, czyli rozmiaru jednej płyty 4 na 8, pomija się. W amerykańskim malarstwie Painting Contractors Association odlicza tylko otwory większe niż 100 stóp kwadratowych.

Są to zasady powierzchniowe, nigdy długościowe. Ten sam otwór odlicza się od powierzchni po przekroczeniu progu, ale pozostawia w długości bieżącej, bo podwaliny i profile dalej przez niego przebiegają. Odliczenia otworów od objętości betonu kierują się tą samą logiką małego otworu, ale należą do przedmiarowania betonu, a nie powierzchni.

Przedziały odpadu to szeroko stosowana konwencja branżowa, a nie numerowane klauzule jakiejkolwiek pojedynczej normy. Są potwierdzone w instrukcjach montażu producentów i podręcznikach stowarzyszeń branżowych, dlatego traktuj je jako punkty wyjścia do dostosowania do projektu. Płyty gipsowo-kartonowe to około 10 procent przy standardowych płaskich pracach, około 12 procent typowo i 15 do 20 procent przy stropach skośnych lub robotach z dużą liczbą cięć. Płytki i kamień to około 10 procent przy prostych układach siatkowych, około 15 procent przy układach po przekątnej, pod kątem 45 stopni lub w jodełkę i około 20 procent przy pracach złożonych, mozaikowych lub kamiennych, zgodnie z praktyką TCNA Handbook i ANSI A108.10. Odpad z docinania w terenie przy pokryciach z gontu bitumicznego wynosi mniej więcej 2 do 10 procent, od prostego dachu dwuspadowego po rozczłonkowany dach z koszami i narożami, według wytycznych ARMA i NRCA, przy czym gont startowy oraz gąsiory naroży i kalenicy liczy się osobno.

Okładziny elewacyjne to typowo około 10 procent i 15 procent przy robotach z dużą liczbą cięć, przy czym listwy, profile startowe i naroża przyjmuje się osobno w stopach bieżących. Wykładzina dywanowa to około 10 procent przy jednolitej i 15 do 20 procent przy wzorzystej, w zależności od dopasowania do szerokości rolki. Naddatek przy zamawianiu betonu to około 5 procent przy czystych prostokątnych wylewach, 7 do 8 procent przy nieregularnych lub wielokrotnych wylewach i do 10 procent na przepuszczalnym podłożu. Roboty murarskie to około 5 procent przy niewielkiej liczbie otworów i do około 8 procent przy ścianach z dużą liczbą cięć, modelowane osobno od geometrycznego przeliczenia liczby jednostek na powierzchnię.

Kilka przeliczników to stablicowane, opublikowane fakty. Pręty zbrojeniowe wycenia się wagowo, jako długość pręta razy nominalna masa jednostkowa według ASTM A615: pręt numer 3 to 0,376, numer 4 to 0,668, numer 5 to 1,043, a numer 6 to 1,502 funta na stopę. Zakłady dodają stal geometrycznie, przy czym zakład rozciągany klasy B równa się 1,3 razy długość zakotwienia według ACI 318. Stal konstrukcyjną wycenia się jako nominalną masę profilu razy długość, na przykład AISC W14x30 przy 30 funtach na stopę, z masami EN 10365 lub BS 4-1 stosowanymi gdzie indziej, plus naddatek na prefabrykację i hutę rzędu 2 do 3 procent.

Roboty murarskie przeliczają powierzchnię ściany na jednostki za pomocą współczynnika geometrycznego: cegła modularna 6,75 na stopę kwadratową według BIA Technical Note 10, Tabela 4, a nominalny pustak betonowy 8 na 8 na 16 to 1,125 na stopę kwadratową. Zaprawy potrzeba około 1 stopy sześciennej na 30 cegieł modularnych przy spoinie 3/8 cala, według BIA Technical Note 8. Asfalt ma gęstość po zagęszczeniu około 145 funtów na stopę sześcienną, odrębną wydajność rozkładania około 110 funtów na jard kwadratowy na cal oraz odrębny współczynnik zagęszczenia ze stanu luźnego do zagęszczonego około 1,27; te trzy to różne wielkości i pozostają osobno. Kanały wentylacyjne wycenia się wagowo, jako powierzchnię rozwinięcia razy masa danego grubości blachy (około 0,906 funta na stopę kwadratową dla blachy ocynkowanej o grubości 26), przy czym kształtki liczy się sztukowo, a grubość blachy dobiera się na podstawie rozmiaru kanału i klasy ciśnienia, korzystając z tablic SMACNA. Jedna rzecz wymaga tu ostrożności: długość zastępcza, gdzie kolano liczy się jako mniej więcej 30 stóp, to pojęcie z dziedziny oporów i doboru średnicy z ACCA Manual D i ASHRAE, którego nigdy nie wolno dodawać do długości bieżącej kanałów prostych.

Przewód to nie rurka instalacyjna, a długość przewodu przekracza długość rurki. Przepisy NEC wymagają zapasu wolnego przewodu przy każdej puszce i uwzględniają luz przy wypełnieniu puszki, elektrycy dodają naddatek montażowy przy każdej puszce, a na to nakłada się naddatek na przewód rzędu 10 do 15 procent. Nigdy nie przyjmuj długości przewodu równej długości rurki. Naddatek na gięcie rurki, około 12 cali na zagięcie, i odpad z cięcia rurki, około 10 procent, to odrębne dane, bo są różnymi wielkościami: jedna to długość, a druga procent.

Do kształtek rurowych stosuje się jedną z dwóch wzajemnie wykluczających się metod, nigdy obu naraz. Albo liczy się każdą kształtkę i mierzy długość rozwiniętą, czyli przebieg po osi przez kształtki w rozumieniu IPC, albo dodaje się naddatek długości zastępczej rzędu 50 procent dla miedzi i tworzyw sztucznych i około 75 procent dla stali gwintowanej. Użycie obu naraz liczy kształtki podwójnie.

Odpad w robotach ziemnych to w istocie przeliczenie między trzema stanami fizycznymi tego samego gruntu. Calizna to objętość w gruncie, urobek z rysunku, w jardach sześciennych w stanie zwartym. Stan luźny to objętość wykopana i wywieziona, calizna razy spulchnienie, w jardach sześciennych w stanie luźnym, i to ona wymiaruje ciężarówki. Stan zagęszczony to wbudowany nasyp, nasyp z rysunku, w jardach sześciennych w stanie zagęszczonym. Spulchnienie rządzi liczbą kursów wywozu, a osiadanie rządzi tym, ile materiału z calizny wymaga dany zagęszczony nasyp. Kontrakty drogowe zwykle płacą według miary calizny, więc ilości rozliczana i wywieziona zasadnie się różnią.

Przedziały dla klas gruntu to zakresy odniesienia. Piasek i żwir spulchniają się o około 10 do 15 procent, grunt zwykły o około 20 do 30 procent, ciężka glina o około 30 do 40 procent, a skała o około 40 do 65 procent, z osiadaniem rzędu 10 do 25 procent. Wartości wiążące pochodzą z projektowej dokumentacji geotechnicznej, więc traktuj opublikowane przedziały jako wartości domyślne. Exayard odczytuje komplet rysunków, mierzy netto i stosuje te zasady jednostek, zaokrąglania i odpadu jako osobne, rejestrowane kroki, dzięki czemu ilość do zamówienia daje się prześledzić wstecz do czystej zmierzonej granicy.